พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · อุปาทานสัมปยุตตทุกะ
สังสัฏฐวาร เล่ม ๔๓
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๓๘–๔๔๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๔ ในอุปาทานสัมปยุตตทุกะมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๔ อุปาทานสัมปยุตตทุกะ สังสัฏฐวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๔๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๙ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๓)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๓ หน้า ๓๕๒–๓๕๔
ในนวิปากปัจจัย มี ๙ วาร
ในนอาหารปัจจัย " ๑ "
ในนอินทริยปัจจัย " ๑ "
ในนฌานปัจจัย " ๑ "
ในนมัคคปัจจัย " ๑ "
ในนสัมปยุตตปัจจัย " ๓ "
ในนวิปปยุตตปัจจัย " ๖ "
ในโนนัตถิปัจจัย " ๓ "
ในโนวิคตปัจจัย " ๓ "
(การนับ ๒ วารนอกนี้ก็ดี นิสสยวารก็ดี พึงทำอย่างนี้)
๗๑. อุปาทานสัมปยุตตทุกะ ๕. สังสัฏฐวาร
๑. ปัจจยานุโลมาทิปัจจัย
{๔๓๘} [๖๒] สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอุปาทาน ระคนกับสภาวธรรมที่ สัมปยุตด้วยอุปาทานเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ สภาวธรรมที่ระคนกับขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยอุปาทานเกิดขึ้น ... มี ๓ วารสภาวธรรมที่วิปปยุตจากอุปาทาน ระคนกับสภาวธรรมที่วิปปยุตจาก อุปาทานเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (เหมือนกับปฏิจจวาร พึงทำเฉพาะอรูปภพ เท่านั้น)สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอุปาทาน ระคนกับสภาวธรรมที่วิปปยุตจาก อุปาทานเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (เหมือนกับปฏิจจวาร พึงทำเฉพาะอรูปภพ เท่านั้น)สภาวธรรมที่สัมปยุ <*> ด้วยอุปาทาน ระคนกับสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วย
- <*> สัมปยุต - ผู้รวบรวม
อุปาทานและที่วิปปยุตจากอุปาทานเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (เหมือนกับปฏิจจวาร พึงทำเฉพาะอรูปภพเท่านั้น)
{๔๓๙} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
ในอารัมมณปัจจัย " ๖ "
ในอธิปติปัจจัย " ๖ "
(ในทุก ๆ ปัจจัยมีปัจจัยละ ๖ วาร)
ในวิปากปัจจัย มี ๑ วาร
ในอวิคตปัจจัย " ๖ "
จบ อนุโลม
{๔๔๐} สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอุปาทาน ระคนกับสภาวธรรมที่วิปปยุตจาก อุปาทานเกิดขึ้นเพราะนเหตุปัจจัย (ย่อ)
{๔๔๑} ในนเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
ในนอธิปติปัจจัย " ๖ "
ในนปุเรชาตปัจจัย " ๖ "
ในนปัจฉาชาตปัจจัย " ๖ "
ในนอาเสวนปัจจัย " ๖ "
ในนกัมมปัจจัย " ๔ "
ในนวิปากปัจจัย " ๖ "
ในนฌานปัจจัย " ๑ "
ในนมัคคปัจจัย " ๑ "
ในนวิปปยุตตปัจจัย " ๖ "
จบ ปัจจนียะ
(การนับ ๒ วารนอกนี้ก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี พึงทำอย่างนี้)
๗๑. อุปาทานสัมปยุตตทุกะ ๗. ปัญหาวาร
๑. ปัจจยานุโลมะ ๑. วิภังควาร
เหตุปัจจัย
{๔๔๒} [๖๓] สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอุปาทาน เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรม ที่สัมปยุตด้วยอุปาทานโดยเหตุปัจจัย คือ สภาวธรรมที่เป็นเหตุที่สัมปยุต ด้วยอุปาทาน เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายโดยเหตุปัจจัย (๑)
สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอุปาทาน เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่วิปปยุต จากอุปาทานโดยเหตุปัจจัย คือ สภาวธรรมที่เป็นเหตุที่สัมปยุตด้วยอุปาทาน เป็นปัจจัยแก่จิตตสมุฏฐานรูปโดยเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่เป็นเหตุที่สหรคตด้วยโลภะซึ่งวิปปยุตจากทิฏฐิ เป็นปัจจัยแก่โลภะที่วิปปยุตจากทิฏฐิเและจิตตสมุฏฐานรูปโดยเหตุปัจจัย (พึงทำตามมูลบท) สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งสัมปยุตด้วยอุปาทาน เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายและจิตตสมุฏฐานรูป โดยเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่เป็นเหตุที่สหรคตด้วยโลภะซึ่งวิปปยุตจากทิฏฐิ เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย โลภะและจิตตสมุฏฐานรูปโดยเหตุ ปัจจัย (๓)[๖๔] สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอุปาทาน
เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ วิปปยุตจากอุปาทานโดยเหตุปัจจัยคือ สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งวิปปยุต จากอุปาทาน เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายและจิตตสมุฏฐานรูปโดย เหตุปัจจัยโลภะที่วิปปยุตจากทิฏฐิเป็นปัจจัยแก่จิตตสมุฏฐานรูปโดยเหตุปัจจัย ในปฏิสนธิขณะ ... (พึงทำตามมูลบท) โลภะที่วิปปยุตจากทิฏฐิ เป็นปัจจัย แก่สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายโดยเหตุปัจจัย (พึงทำตามมูลบท) โลภะที่วิปปยุตจากทิฏฐิ เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย และจิตตสมุฏฐานรูปโดยเหตุปัจจัย (๓)
จบ สังสัฏฐวาร