arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน

ปฏิจจวาร เล่ม ๔๓

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๒๓ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

จิตฺตานุปริวตฺติทุกํ

ปฏิจฺจวาโร

จิตตานุปริวัตติทุกะ

ปฏิจจวาร

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๔ ปฏิจจวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๔๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๙ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๓)

บาลี (สยามรัฐ)

จิตฺตานุปริวตฺตึ ธมฺมํ ปฏิจฺจ จิตฺตานุปริวตฺตี ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: จิตฺตานุปริวตฺตึ เอกํ ขนฺธํ ปฏิจฺจ เทฺว ขนฺธา จิตฺตานุปริวตฺติ จิตฺตสมุฏฺฐานญฺจ รูปํ ปฏิสนฺธิกฺขเณ ฯเปฯ ยถา จิตฺตสหภุทุกํ เอวํ อิมํ ทุกํ กาตพฺพํ นินฺนานากรณํ ฯ

ฉบับหลวง

จิตตานุปริวัตติธรรม อาศัยจิตตานุปริวัตติธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัยคือ ขันธ์ ๒ และจิตตสมุฏฐานรูป ที่เป็นจิตตานุปริวัตติธรรม อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นจิตตานุปริวัตติธรรม ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ

พึงกระทำทุกะนี้ เหมือนจิตตสหภุทุกะ ไม่มีแตกต่างกัน.

จิตตานุปริวัตติทุกะ.

จบ ปฏิจจวาร