พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
ปฏิจจวาร เล่ม ๔๓
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๕๔ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
จิตฺตสํสฏฺฐสมุฏฺฐานสหภุทุกํ
ปฏิจฺจวาโร
จิตตสังสัฏฐสมุฏฐานสหภุทุกะ
ปฏิจจวาร
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๔ ปฏิจจวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๔๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๙ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๓)
จิตฺตสํสฏฺฐสมุฏฺฐานสหภุํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ จิตฺตสํสฏฺฐสมุฏฺฐานสหภู ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: จิตฺตสํสฏฺฐสมุฏฺฐานสหภุํ เอกํ ขนฺธํ ปฏิจฺจ เทฺว ขนฺธา เทฺว ขนฺเธ ปฏิสนฺธิกฺขเณ ฯเปฯ ยถา จิตฺตสํสฏฺฐสมุฏฺฐานทุกํ เอวํ อิมมฺปิ ทุกํ นินฺนานากรณํ ฯ
จิตฺตสํสฏฺฐสมุฏฺฐานสหภุทุกํ นิฏฺฐิตํ ฯ
จิตตสังสัฏฐสมุฏฐานสหภูธรรม อาศัยจิตตสังสัฏฐสมุฏฐานสหภูธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นจิตตสังสัฏฐสมุฏฐานสหภูธรรม ขันธ์ ๒ ฯลฯ ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ
จิตตสังสัฏฐสมุฏฐานทุกะเป็นอย่างไร แม้ทุกะนี้ก็เป็นอย่างนั้น ไม่มีแตกต่างกัน.
จิตตสังสัฏฐสมุฏฐานสหภุทุกะ จบ.
จบ ปฏิจจวาร