ปฏิจจวาร เล่ม ๔๓

สวิจารํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ สวิจาโร ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: สวิจารํ เอกํ ขนฺธํ ปฏิจฺจ ตโย ขนฺธา เทฺว ขนฺเธ ... ปฏิสนฺธิกฺขเณ ฯเปฯ ยถา สวิตกฺกทุกํ เอวํ กาตพฺพํ นินฺนานากรณํ อิธ มคฺเค จตฺตาริ กาตพฺพานิ สวิจารทุเก อิมํ นานากรณํ ฯ

สวิจารทุกํ นิฏฺฐิตํ ฯ

สวิจารธรรม อาศัยสวิจารธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นสวิจารธรรม ขันธ์ ๒ ฯลฯ ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ

สวิตักกทุกะ ฉันใด พึงกระทำฉันนั้น ไม่มีแตกต่างกัน

ในมัคคปัจจัย ในที่นี้ พึงกระทำ ๔ นัย ในสวิจารทุกะ บทนี้ไม่มีแตกต่างกัน.

สวิจารทุกะ จบ