พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
ปฏิจจวาร เล่ม ๔๓
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๖๐ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๔ ปฏิจจวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๔๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๙ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๓)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๓ หน้า ๔๔๔–๔๔๔
๔. ปัจจยปัจจนียานุโลมะ
{๕๕๙} [๙๖] ในอารัมมณปัจจัย กับนเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
(พึงทำแม่บทไปตามลำดับ) ...
ในอวิคตปัจจัย กับนเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
จบ กิเลสสังกิลิฏฐทุกะ
๘๑. กิเลสกิเลสสัมปยุตตทุกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๕๖๐} [๙๗] สภาวธรรมที่เป็นกิเลสและที่สัมปยุตด้วยกิเลสอาศัยสภาวธรรม ที่เป็นกิเลสและที่สัมปยุตด้วยกิเลสเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ โมหะ ทิฏฐิ ถีนะ อุทธัจจะ อหิริกะ อโนตตัปปะ อาศัยโลภะเกิดขึ้น (เหมือนกับกิเลส สังกิลิฏฐทุกะไม่มีข้อแตกต่างกัน พึงทำให้พิสดารทุก ๆ วาร)
จบ กิเลสกิเลสสัมปยุตตทุกะ
๘๒. กิเลสวิปปยุตตสังกิเลสิกทุกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๕๖๑} [๙๘] สภาวธรรมที่วิปปยุตจากกิเลสแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส อาศัยสภาวธรรมที่วิปปยุตจากกิเลสแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลสเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ และจิตตสมุฏฐานรูปอาศัยขันธ์ ๑ ที่วิปปยุต จากกิเลสแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลสเกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น ...
(โลกิยทุกะเป็นฉันใด ทุกะนี้ไม่มีความแตกต่างกันฉันนั้น)
จบ กิเลสวิปปยุตตสังกิเลสิกทุกะ
จบ กิเลสโคจฉกะ
จบ ปฏิจจวาร