พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
ปฏิจจวาร เล่ม ๔๓
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๖๐ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๘๑. กิเลสกิเลสสัมปยุตตทุกะ ๑. ปฏิจจวาร
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๔ ปฏิจจวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๔๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๙ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๓)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๔๓ หน้า ๒๖๖–๒๖๗ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๔๓ หน้า ๔๐๓–๔๐๓
กิเลสญฺเจว กิเลสสมฺปยุตฺตญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ กิเลโส เจว กิเลสสมฺปยุตฺโต จ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา. โลภํ ปฏิจฺจ โมโห, ทิฏฺฐ,ิ ถีนํ, อุทฺธจฺจํ, อหิริกํ, อโนตฺตปฺปํ.
(กิเลสสงฺกิลิฏฺฐทุกสทิสํ นินฺนานากรณํ, สพฺเพ วารา วิตฺถาเรตพฺพา.) กิเลสกิเลสสมฺปยุตฺตทุกํ นิฏฺฐิตํ. ๘๒. กิเลสวิปฺปยุตฺตสงฺกิเลสิกทุก ๑. ปฏิจฺจวาร
สภาวธรรมที่เป็นกิเลสและสัมปยุตตด้วยกิเลสอาศัยสภาวธรรมที่เป็น กิเลสและสัมปยุตด้วยกิเลสเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ได้แก่ โมหะ ทิฏฐิ ถีนะ อุทธัจจะ อหิริกะ และอโนตตัปปะอาศัยโลภะเกิดขึ้น(ทุกะนี้เหมือนกับกิเลสสังกิลิฏฐทุกะ ไม่มีข้อแตกต่างกัน พึงขยายวาระ ทั้งหมดให้พิสดาร)
กิเลสกิเลสสัมปยุตตทุกะ จบ
จบ ปฏิจจวาร