arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · ทัสสนทุกะ

สังสัฏฐวาร เล่ม ๔๓

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๗๐–๕๗๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๔ ในทัสสนทุกะมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๔ ทัสสนทุกะ สังสัฏฐวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๔๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๙ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๓)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๓ หน้า ๔๕๒–๔๕๓

หน้า ๔๕๒

ในนสัมปยุตตปัจจัย มี ๓ วาร

ในนวิปปยุตตปัจจัย " ๒ "

ในโนนัตถิปัจจัย " ๓ "

ในโนวิคตปัจจัย " ๓ "

(การนับ ๒ วารนอกนี้ก็ดี นิสสยวารก็ดี ก็พึงทำ)

๘๓. ทัสสเนนปหาตัพพทุกะ ๕. สังสัฏฐวาร

๑. ปัจจยานุโลมาทิปัจจัย

{๕๗๐} [๑๑] สภาวธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เจือปนสับสภาว ธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ) (๑)สภาวธรรมไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เจือปนกับสภาวธรรม ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ) (๑)

{๕๗๑} ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร

ในอารัมมณปัจจัย " ๒ "

ในอธิปติปัจจัย " ๒ "

(ในทุก ๆ ปัจจัยมีปัจจัยละ ๒ วาร)

ในวิปากปัจจัย มี ๑ วาร...

ในอวิคตปัจจัย " ๒ "

จบ อนุโลมะ

{๕๗๒} [๑๒] สภาวธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เจือปันสับ <*> สภาวธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณเกิดขึ้นเพราะนเหตุปัจจัย คือ โมหะ ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉา เจือปนกับขันธ์ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาเกิดขึ้น (๑)

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. <*> ปนกับ - ผู้รวบรวม
หน้า ๔๕๓

สภาวธรรมไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เจือปนสับสภาวธรรม ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณเกิดขึ้นเพราะนเหตุปัจจัย (ย่อ) (๑)

{๕๗๓} ในนเหตุปัจจัย มี ๒ วาร

ในนอธิปติปัจจัย " ๒ "

ในนปุเรชาตปัจจัย " ๒ "

ในนปัจฉาชาตปัจจัย " ๒ "

ในนอาเสวนปัจจัย " ๒ "

ในนกัมมปัจจัย " ๒ "

ในนวิปากปัจจัย " ๒ "

ในนฌานปัจจัย " ๑ "

ในนมัคคปัจจัย " ๑ "

ในนวิปปยุตตปัจจัย " ๒ "

จบ ปัจจนียะ

(การนับ ๒ วารนอกนี้ก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี พึงทำอย่างนี้)

๘๓. ทัสสเนนปหาตัพพทุกะ ๗. ปัญหาวาร

๑. ปัจจยานุโลม ๑. วิภังควาร

เหตุปัจจัย

{๕๗๔} [๑๓] สภาวธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณเป็นปัจจัยแก่ สภาวธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณโดยเหตุปัจจัย มี ๓ วารสภาวธรรมไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรม ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณโดยเหตุปัจจัย คือ สภาวธรรมที่เป็น

จบ สังสัฏฐวาร