สมันนาคตกถา อีกกถาหนึ่ง เล่ม ๓๗

(๔๑) ๙. อปราปิสมันนาคตกถา

ว่าด้วยเรื่องผู้ประกอบด้วยมรรคผลอีกเรื่องหนึ่ง

{๙๘๕} [๔๐๖] สกวาทีถามว่า บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลเป็นผู้ประกอบด้วยผล ๓ หรือ ?

ปรวาทีตอบว่า ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลเป็นผู้ประกอบด้วยผัสสะ ๔ ... เวทนา ๔ ... สัญญา ๔ ... เจตนา ๔ ... จิต ๔ ... สัทธา ๔ ... วิริยะ ๔ ... สติ ๔ ... สมาธิ ๔ ... ปัญญา ๔ หรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

{๙๘๖} ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลเป็นผู้ประกอบด้วยผล ๒ หรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลเป็นผู้ประกอบด้วยผัสสะ ๓ ... เวทนา ๓ ... ปัญญา ๓ หรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

{๙๘๗} ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งสกทาคามิผลเป็นผู้ประกอบด้วยโสดาปัตติผลหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งสกทาคามิผลเป็นผู้ประกอบด้วยผัสสะ ๒ ... เวทนา ๒ ... ปัญญา ๒ หรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

{๙๘๘} ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลเป็นผู้ประกอบด้วยโสดาปัตติผลหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลเป็นพระโสดาบันผู้สัตตักขัตตุปรมะ โกลังโกละ เอกพีชีหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

{๙๘๙} ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลเป็นผู้ประกอบด้วยสกทาคามิผลหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลเป็นพระสกทาคามีหรือ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

{๙๙๐} ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลเป็นผู้ประกอบด้วยอนาคามิผลหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลเป็นพระอนาคามีผู้อันตราปรินิพพายี อุปหัจจปรินิพพายี ผู้อสังขารปรินิพพายี สสังขารปรินิพพายี ผู้อุทธังโสโตอกนิฏฐคามีหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

{๙๙๑} ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลเป็นผู้ประกอบด้วยโสดาปัตติผลหรือป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลเป็นพระโสดาบันผู้สัตตักขัตตุปรมะ โกลังโกละ เอกพีชีหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

{๙๙๒} ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลเป็นผู้ประกอบด้วยสกทาคามิผลหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลเป็นพระสกทาคามีหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

{๙๙๓} ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งสกทาคามิผลเป็นผู้ประกอบด้วยโสดาปัตติผลหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งสกทาคามิผลเป็นพระโสดาบันผู้สัตตักขัตตุปรมะ โกลังโกละ เอกพีชีหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

{๙๙๔} [๔๐๗] ส. ผู้ประกอบด้วยโสดาปัตติผล ท่านยอมรับว่า “เป็นพระโสดาบัน” หรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลเป็นผู้ประกอบด้วยโสดาปัตติผลหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. ผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลกับพระโสดาบันเป็นองค์เดียวกันหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

{๙๙๕} ส. ผู้ประกอบด้วยสกทาคามิผล ท่านยอมรับว่า “เป็นพระสกทาคามี” หรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลเป็นผู้ประกอบด้วยสกทาคามิผลหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. ผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลกับพระสกทาคามีเป็นองค์เดียวกันหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

{๙๙๖} ส. ผู้ประกอบด้วยอนาคามิผล ท่านยอมรับว่า “เป็นพระอนาคามี” หรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลเป็นผู้ประกอบด้วยอนาคามิผลหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. ผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลกับพระอนาคามีเป็นองค์เดียวกันหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

{๙๙๗} ส. ผู้ประกอบด้วยโสดาปัตติผล ท่านยอมรับว่า “เป็นพระโสดาบัน” หรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลเป็นผู้ประกอบด้วยโสดาปัตติผลหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. ผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลกับพระโสดาบันเป็นองค์เดียวกันหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

{๙๙๘} ส. ผู้ประกอบด้วยสกทาคามิผล ท่านยอมรับว่า “เป็นพระสกทาคามี” หรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลเป็นผู้ประกอบด้วยสกทาคามิผลหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. ผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลกับพระสกทาคามีเป็นองค์เดียวกันหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

{๙๙๙} ส. ผู้ประกอบด้วยโสดาปัตติผล ท่านยอมรับว่า “เป็นพระโสดาบัน” หรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งสกทาคามิผลเป็นผู้ประกอบด้วยโสดาปัตติผลหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. ผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งสกทาคามิผลกับพระโสดาบันเป็นองค์เดียวกันหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

{๑๐๐๐} [๔๐๘] ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลเป็นผู้ประกอบด้วยโสดาปัตติผลหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลเลยโสดาปัตติผลไปแล้วมิใช่หรือ ?

ป. ถูกแล้ว

{๑๐๐๑} ส. หากว่าบุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลเลยโสดาปัตติผลไปแล้ว ท่านก็ไม่ควรยอมรับว่า “บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผล เป็นผู้ประกอบด้วยโสดาปัตติผล”ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลเลยโสดาปัตติผลไปแล้ว แต่ยังประกอบด้วยโสดาปัตติผลนั้นหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลเลยโสดาปัตติมรรคไปแล้ว เลยสักกายทิฏฐิ วิจิกิจฉา สีลัพพตปรามาส ราคะที่เป็นเหตุให้ไปสู่อบาย โทสะที่เป็นเหตุให้ไปสู่อบาย โมหะที่เป็นเหตุให้ไปสู่อบายไปแล้วแต่ยังประกอบด้วยโมหะที่เป็นเหตุให้ไปสู่อบายนั้นหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

{๑๐๐๒} ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลเป็นผู้ประกอบด้วยสกทาคามิผลหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลเลยสกทาคามิผลไปแล้วมิใช่หรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. หากว่าบุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลเลยสกทาคามิผลไปแล้ว ท่านก็ไม่ควรยอมรับว่า “บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลเป็นผู้ประกอบด้วยสกทาคามิผล”{๑๐๐๓} ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลเลยสกทาคามิผลไปแล้ว แต่ยังประกอบด้วยสกทาคามิผลนั้นหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลเลยสกทาคามิมรรคไปแล้ว เลยกามราคะอย่างหยาบ พยาบาทอย่างหยาบไปแล้ว แต่ยังประกอบด้วยพยาบาทอย่างหยาบนั้นหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

{๑๐๐๔} ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลเป็นผู้ประกอบด้วยอนาคามิผลหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลเลยอนาคามิผลไปแล้วมิใช่หรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. หากว่าบุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลเลยอนาคามิผลไปแล้ว ท่านก็ไม่ควรยอมรับว่า “บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลเป็นผู้ประกอบด้วยอนาคามิผล”{๑๐๐๕} ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลเลยอนาคามิผลไปแล้ว แต่ยังประกอบด้วยอนาคามิผลนั้นหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลเลยอนาคามิมรรคไปแล้ว เลยกามราคะอย่างละเอียด พยาบาทอย่างละเอียดไปแล้ว แต่ยังประกอบด้วยพยาบาทอย่างละเอียดนั้นหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

{๑๐๐๖} [๔๐๙] ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลเป็นผู้ประกอบด้วยโสดาปัตติผลหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลเลยโสดาปัตติผลไปแล้วมิใช่หรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. หากว่าบุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลเลยโสดาปัตติผลไปแล้ว ท่านก็ไม่ควรยอมรับว่า “บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลเป็นผู้ประกอบด้วยโสดาปัตติผล”{๑๐๐๗} ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลเลยโสดาปัตติผลไปแล้ว แต่ยังประกอบด้วยโสดาปัตติผลนั้นหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลเลยโสดาปัตติมรรคไปแล้ว เลยสักกายทิฏฐิ ... โมหะที่เป็นเหตุให้ไปสู่อบายไปแล้ว แต่ยังประกอบด้วยโมหะที่เป็นเหตุให้ไปสู่อบายนั้นหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

{๑๐๐๘} ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลเป็นผู้ประกอบด้วยสกทาคามิผลหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลเลยสกทาคามิผลไปแล้วมิใช่หรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. หากว่าบุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลเลยสกทาคามิผลไปแล้ว ท่านก็ไม่ควรยอมรับว่า “บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลเป็นผู้ประกอบด้วยสกทาคามิผล”{๑๐๐๙} ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลเลยสกทาคามิผลไปแล้ว แต่ยังประกอบด้วยสกทาคามิผลนั้นหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลเลยสกทาคามิมรรคไปแล้ว เลยกามราคะอย่างหยาบ พยาบาทอย่างหยาบไปแล้ว แต่ยังประกอบด้วยพยาบาทอย่างหยาบนั้นหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

{๑๐๑๐} [๔๑๐] ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งสกทาคามิผลเป็นผู้ประกอบด้วยโสดาปัตติผลหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งสกทาคามิผลเลยโสดาปัตติผลไปแล้วมิใช่หรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. หากว่าบุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งสกทาคามิผลเลยโสดาปัตติผลไปแล้ว ท่านก็ไม่ควรยอมรับว่า “บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งสกทาคามิผลเป็นผู้ประกอบด้วยโสดาปัตติผล”

{๑๐๑๑} ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งสกทาคามิผลเลยโสดาปัตติผลไปแล้วแต่ยังประกอบด้วยโสดาปัตติผลนั้นหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งสกทาคามิผลเลยโสดาปัตติมรรคไปแล้ว เลยสักกายทิฏฐิ ... โมหะที่เป็นเหตุให้ไปสู่อบายไปแล้ว แต่ยังประกอบด้วยโมหะที่เป็นเหตุให้ไปสู่อบายนั้นหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

{๑๐๑๒} [๔๑๑] ป. ท่านไม่ยอมรับว่า “บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลเป็นผู้ประกอบด้วยผล ๓” หรือ ?

ส. ถูกแล้ว

ป. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลได้ผล ๓ แล้วและไม่เสื่อมจากผล ๓ นั้นมิใช่หรือ ?

ส. ถูกแล้ว

ป. หากว่าบุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลได้ผล ๓ แล้วและไม่เสื่อมจากผล ๓ นั้น ด้วยเหตุนั้น ท่านก็ควรยอมรับว่า “บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลเป็นผู้ประกอบด้วยผล ๓”{๑๐๑๓} ป. ท่านไม่ยอมรับว่า “บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลเป็นผู้ประกอบด้วยผล ๒” หรือ ?

ส. ถูกแล้ว

ป. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลได้ผล ๒ แล้วและไม่เสื่อมจากผล ๒ นั้นมิใช่หรือ ?

ส. ถูกแล้ว

ป. หากว่าบุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลได้ผล ๒ แล้วและไม่เสื่อมจากผล ๒ นั้น ด้วยเหตุนั้น ท่านก็ควรยอมรับว่า “บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลเป็นผู้ประกอบด้วยผล ๒”{๑๐๑๔} ป. ท่านไม่ยอมรับว่า “บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งสกทาคามิผลเป็นผู้ประกอบด้วยโสดาปัตติผล” หรือ ?

ส. ถูกแล้ว

ป. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งสกทาคามิผลได้โสดาปัตติผลแล้วและไม่เสื่อมจากโสดาปัตติผลนั้นมิใช่หรือ ?

ส. ถูกแล้ว

ป. หากว่าบุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งสกทาคามิผลได้โสดาปัตติผลแล้วและไม่เสื่อมจากโสดาปัตติผลนั้น ด้วยเหตุนั้น ท่านก็ควรยอมรับว่า “บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งสกทาคามิผลเป็นผู้ประกอบด้วยโสดาปัตติผล”{๑๐๑๕} [๔๑๒] ส. เพราะบุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลได้ผล ๓ แล้วและไม่เสื่อมจากผล ๓ นั้น ฉะนั้น บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลจึงเป็นผู้ประกอบด้วยผล ๓ หรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. เพราะบุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลได้มรรค ๔ แล้วและไม่เสื่อมจากมรรค ๔ นั้น ฉะนั้นบุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตตผลจึงเป็นผู้ประกอบด้วยมรรค ๔ หรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

{๑๐๑๖} ส. เพราะบุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลได้ผล ๒ แล้วและไม่เสื่อมจากผล ๒ นั้น ฉะนั้น บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลจึงเป็นผู้ประกอบด้วยผล ๒ หรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. เพราะบุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลได้มรรค ๓ แล้วและไม่เสื่อมจากมรรค ๓ นั้น ฉะนั้น บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผลจึงเป็นผู้ประกอบด้วยมรรค ๓ หรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

{๑๐๑๗} ส. เพราะบุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งสกทาคามิผลได้โสดาปัตติผลแล้วและไม่เสื่อมจากโสดาปัตติผลนั้น ฉะนั้น บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งสกทาคามิผลจึงเป็นผู้ประกอบด้วยโสดาปัตติผลหรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. เพราะบุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งสกทาคามิผลได้มรรค ๒ แล้วและไม่เสื่อมจากมรรค ๒ นั้น ฉะนั้น บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งสกทาคามิผลจึงเป็นผู้ประกอบด้วยมรรค ๒ หรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

จบ อปราปิสมันนาคตกถา

(๔๒) ๑๐. สัพพสัญโญชนัปปหานกถา

ว่าด้วยการละสังโยชน์ทั้งปวง

{๑๐๑๘} [๔๑๓] สกวาทีถามว่า การละสังโยชน์ทั้งปวงชื่อว่าอรหัตตผลหรือ ?

ปรวาทีตอบว่า ถูกแล้ว

ส. สังโยชน์ทั้งปวงละได้ด้วยอรหัตตมรรคหรือ ?

ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...