arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระอภิธรรมปิฎก · วรรคที่ ๒๓

อุทาน เล่ม ๓๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ลำดับ ๖/๖ ในวรรคที่ ๒๓มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระอภิธรรมปิฎก กถาวัตถุ วรรคที่ ๒๓ อุทาน (ฉบับหลวง เล่ม ๓๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๗)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๓๗ หน้า ๙๔๕–๙๔๖

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

รวมกถาที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. เอกาธิปปายกถา ๒. อรหันตวัณณกถา

๓-๗. อิสสริยกามการิกากถา ๘. ปฏิรูปกถา

๙. อปรินิปผันนกถา

ขุททกอัฑฒปัณณาสก์ จบ

รวมวรรคที่มีในขุททกอัฑฒปัณณาสก์นี้ คือ

วรรคที่ ๒๑ เริ่มด้วยสาสนกถา

วรรคที่ ๒๒ เริ่มด้วยปรินิพพานกถา

วรรคที่ ๒๓ เริ่มด้วยเอกาธิปปายกถา

รวมปัณณาสก์ที่มีในกถาวัตถุปกรณ์นี้ คือ

๑. มหาปัณณาสก์

๒. นิยามปัณณาสก์ (ทุติยปัณณาสก์)

๓. อนุสยปัณณาสก์ (ตติยปัณณาสก์)

๔. นิคคหปัณณาสก์ (จตุตถปัณณาสก์)

๕. ขุททกอัฑฒปัณณาสก์ (ปัณณาสก์ที่เกินครึ่งไปเล็กน้อย)

ปัณณาสก์เหล่านี้ ในกถาวัตถุปกรณ์ตั้งอยู่ในพระสูตรเดิมเป็นหลัก ย่ำยีนิกายอื่น รุ่งเรืองในศาสนาของพระพุทธเจ้า

กถาวัตถุปกรณ์มี ๓๕ ภาณวาร จบ

จบ อุทาน