นวัตตัพพัง สังฆัสส ทินนัง มหัปผลันติกถา เล่ม ๓๗

*น วตฺตพฺพํ “สํฆสฺส ทินฺนํ มหปฺผลนฺ”ติ? อามนฺตา. นนุ สํโฆ อาหุเนยฺโย ปาหุ-เนยฺโย ทกฺขิเณยฺโย อญฺชลิกรณีโย อนุตฺตรํ ปุญฺญกฺเขตฺตํ โลกสฺสาติ? อามนฺตา. หญฺจิ สํโฆ อาหุ-เนยฺโย ฯเปฯ อนุตฺตรํ ปุญฺญกฺเขตฺตํ โลกสฺส. เตน วต เร วตฺตพฺเพ “สงฺฆสฺส ทินฺนํ มหปฺผลนฺ”ติ.

*น วตฺตพฺพํ “สํฆสฺส ทินฺนํ มหปฺผลนฺ”ติ? อามนฺตา. นนุ จตฺตาโร ปุริสยุคา อฏฺฐ ปุริสปุคฺคลา ทกฺขิเณยฺยา วุตฺตา ภควตาติ? อามนฺตา. หญฺจิ จตฺตาโร ปุริสยุคา อฏฺฐ ปุริสปุคฺคลา ทกฺขิ-เณยฺยา วุตฺตา ภควตา. เตน วต เร วตฺตพฺเพ “สํฆสฺส ทินฺนํ มหปฺผลนฺ”ติ.

สก. ท่านไม่ยอมรับว่า “ทานที่ถวายแด่พระสงฆ์มีผลมาก” ใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. พระสงฆ์เป็นผู้ควรแก่ของที่เขานำมาถวาย ควรแก่ของต้อนรับ ควรแก่ ทักษิณา ควรแก่การทำอัญชลี เป็นเนื้อนาบุญอันยอดเยี่ยมของโลกมิใช่หรือปร. ใช่

สก. หากพระสงฆ์เป็นผู้ควรแก่ของที่เขานำมาถวาย ควรแก่ของต้อนรับ ฯลฯ เป็นเนื้อนาบุญอันยอดเยี่ยมของโลก ดังนั้น ท่านจึงควรยอมรับว่า “ทานที่ถวาย แด่พระสงฆ์มีผลมาก”สก. ท่านไม่ยอมรับว่า “ทานที่ถวายแด่พระสงฆ์มีผลมาก” ใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. อริยบุคคล ๔ คู่ คือ ๘ บุคคล พระผู้มีพระภาคตรัสว่าเป็นผู้ควรแก่ ทักษิณามิใช่หรือ

ปร. ใช่

สก. หากอริยบุคคล ๔ คู่ คือ ๘ บุคคล พระผู้มีพระภาคตรัสว่า เป็นผู้ ควรแก่ทักษิณา ดังนั้น ท่านจึงควรยอมรับว่า “ทานที่ถวายแด่พระสงฆ์มีผลมาก”

*น วตฺตพฺพํ “สํฆสฺส ทินฺนํ มหปฺผลนฺ”ติ? อามนฺตา. นนุ วุตฺตํ ภควตา “สํเฆ โคตมิ เทหิ, สํเฆ เต ทินฺเน อหญฺเจว ปูชิโต ภวิสฺสามิ สํโฆ จา”ติ (๑) อตฺเถว สุตฺตนฺโตติ? อามนฺตา. เตน หิ สงฺฆสฺส ทินฺนํ มหปฺผลนฺติ.

*น วตฺตพฺพํ “สํฆสฺส ทินฺนํ มหปฺผลนฺ”ติ? อามนฺตา. นนุ สกฺโก เทวานมินฺโท ภควนฺตํ เอตทโวจ:-

ยชมานานํ (๒) มนุสฺสานํ ปุญฺญเปกฺขาน ปาณินํ

กโรตํ โอปธิกํ ปุญฺญํ กตฺถ ทินฺนํ มหปฺผลนฺติ.

จตฺตาโร จ ปฏิปนฺนา จตฺตาโร จ ผเล ฐิตา

เอส สํโฆ อุชุภูโต ปญฺญาสีลสมาหิโต.

ยชมานานํ มนุสฺสานํ ปุญฺญเปกฺขาน ปาณินํ

กโรตํ โอปธิกํ ปุญฺญํ สํเฆ ทินฺนํ มหปฺผลนฺติ. (๓)

เอโส หิ สํโฆ วิปุโล มหคฺคโต

เอสปฺปเมยฺโย อุทธีว สาคโร.

เอเต หิ เสฏฺฐา นรวีรสาวกา (๔)

ปภงฺกรา ธมฺมมุทีรยนฺติ.

เตสํ สุทินฺนํ สุหุตํ สุยิฏฺฐํ

เย สํฆมุทฺทิสฺส ททนฺติ ทานํ.

สา ทกฺขิณา สํฆคตา ปติฏฺฐิตา

มหปฺผลา โลกวิทูน วณฺณิตา.

เอตาทิสํ ยญฺญมนุสฺสรนฺตา

เย เวทชาตา วิจรนฺติ <๒๗๖ > โลเก.

วิเนยฺย มจฺเฉรมลํ สมูลํ

อนินฺทิตา สคฺคมุเปนฺติ ฐานนฺติ.

อตฺเถว สุตฺตนฺโตติ? อามนฺตา. เตน หิ สํฆสฺส ทินฺนํ มหปฺผลนฺติ. นวตฺตพฺพํสํฆสฺสทินฺนํมหปฺผลนฺติกถา นิฏฺฐิตา.

สก. ท่านไม่ยอมรับว่า “ทานที่ถวายแด่พระสงฆ์มีผลมาก” ใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. พระสูตรที่พระผู้มีพระภาคตรัสไว้ว่า “โคตมี พระนางจงถวายสงฆ์เถิด เมื่อพระนางถวายสงฆ์แล้ว จักชื่อว่าเป็นผู้ได้บูชาอาตมภาพและสงฆ์” มีอยู่จริง มิใช่หรือปร. ใช่

สก. ดังนั้น ทานที่ถวายแด่พระสงฆ์จึงมีผลมาก

สก. ท่านไม่ยอมรับว่า “ทานที่ถวายแด่พระสงฆ์มีผลมาก” ใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. ท้าวสักกะจอมเทพได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคดังนี้ว่า

“เมื่อมนุษย์ทั้งหลายผู้เป็นสัตว์

ปรารถนาบุญ บูชาอยู่ ทำบุญซึ่งให้เกิดผล

ทานให้แล้วในที่ไหนมีผลมาก พระพุทธเจ้าข้า”

พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า

“ท่านผู้ปฏิบัติดี ๔ จำพวก

ท่านผู้ตั้งอยู่ในผล ๔ จำพวก

นั่นคือพระสงฆ์ เป็นผู้ปฏิบัติตรง

ตั้งมั่นอยู่ในศีล สมาธิ และปัญญา

เมื่อมนุษย์ทั้งหลายผู้เป็นสัตว์

ปรารถนาบุญ บูชาอยู่ ทำบุญซึ่งให้เกิดผล

ทานให้แล้วในพระสงฆ์มีผลมาก

ด้วยว่า พระสงฆ์นี้มีคุณยิ่งใหญ่ ไพบูลย์

หาประมาณมิได้ ดุจทะเลเปี่ยมด้วยน้ำ

พระอริยบุคคลเหล่านี้แลเป็นผู้ประเสริฐสุด

เป็นสาวกของพระพุทธเจ้าผู้มีความเพียร

เป็นผู้ให้แสงสว่างคือปัญญาแก่ชาวโลก ย่อมยกธรรมขึ้นแสดง

ทานที่บุคคลถวายเจาะจงสงฆ์นั้น ชื่อว่าเป็นทานถวายดีแล้ว

บูชาสักการะอย่างดีแล้ว ทักษิณาที่ถวายสงฆ์นั้นมีผลมาก

ทั้งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทั้งหลายผู้ทรงรู้แจ้งโลกก็ทรงสรรเสริญแล้ว

เหล่าชนมาหวนระลึกถึงบุญเช่นนี้ได้เกิดปีติและโสมนัส

กำจัดมลทินคือความตระหนี่พร้อมทั้งมูลได้

ท่องเที่ยวไปในโลก ไม่ถูกบัณฑิตติเตียน

จึงเข้าถึงแดนสวรรค์ได้”

มีอยู่จริงมิใช่หรือ

ปร. ใช่

สก. ดังนั้น ทานที่ถวายแด่พระสงฆ์จึงมีผลมาก

นวัตตัพพังสังฆัสสทินนังมหัปผลันติกถา จบ