๘. เชตวนสูตร เล่ม ๑๕

ยานชนิดนี้มีอยู่แก่ผู้ใด จะเป็นหญิงหรือชายก็ตาม ผู้นั้นย่อมถึงนิพพานได้ทีเดียวด้วยยานนี้

๗. วนโรปสูตร

ว่าด้วยการปลูกป่า

{๑๔๕} [๔๗] เทวดาทูลถามว่า

บุญย่อมเจริญทั้งกลางวันและกลางคืนในกาลทุกเมื่อ แก่ชนพวกไหน ชนพวกไหนเล่าตั้งอยูในธรรมและสมบูรณ์ ด้วยศีลแล้วย่อมไปสู่สวรรค์{๑๔๖} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า

ชนเหล่าใดปลูกสวนไม้ดอกไม้ผล ปลูกต้นไม้ให้ร่มเงา สร้างสะพาน สระน้ำ บ่อน้ำ และที่พักอาศัยให้เป็นทาน บุญย่อมเจริญแก่ชนเหล่านั้นทั้งกลางวันและกลางคืนในกาลทุกเมื่อ ชนเหล่านั้นชื่อว่าตั้งอยู่ในธรรมสมบูรณ์ด้วยศีล ย่อมไปสู่สวรรค์

๘. เชตวนสูตร

ว่าด้วยสัตว์บริสุทธิ์ด้วยคุณธรรม ๕ ประการ

{๑๔๗} [๔๘] เทวดากราบทูลว่า

พระเชตวันนี้เป็นที่เกื้อกูล ที่หมู่สงฆ์อยู่อาศัยกัน องค์พระธรรมราชาก็ประทับอยู่ เป็นที่เกิดปีติแก่ข้าพระองค์

สัตว์ทั้งหลายย่อมบริสุทธิ์ได้ด้วยธรรม ๕ ประการ นี้ คือ กรรม ๑ วิชชา ๑ ธรรม ๑ ศีล ๑ ชีวิตอุดม ๑ ไม่ใช่ริสุทธิ์ด้วยโคตรหรือด้วยทรัพย์

เพราะฉะนั้นแล บุคคลผู้เป็นบัณฑิตเมื่อเล็งเห็นประโยชน์ของตน พึงเลือกเฟ้นธรรมโดยแยบคาย ย่อมบริสุทธ์ในธรรมนั้นได้ด้วยอาการนี้

พระสารีบุตรนั้นแลย่อมบริสุทธิ์ด้วยปัญญา ด้วยศีล และด้วยความสงบ ความจริงภิกษุผู้ถึงฝั่งแล้วขั้นสุงสุด ก็ขั้นพระสารีบุตรนี้

๙. มัจฉริสูตร

ว่าด้วยวิบากของคนตระหนี่

{๑๔๘} [๔๙] เทวดาทูลถามว่า

คนเหล่าใดในโลกนี้เป็นคนตระหนี่เหนียวแน่น ชอบค่อนขอดต่อว่า คอยทำอันตรายแก่คนอื่น ๆ ที่กำลังให้ทานอยู่ วิบากของคนเหล่านั้นจะเป็นอย่างไร และสัมปรายภพของพวกเขาจะเป็นอย่างไร ข้าพระองค์มาเพื่อทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้า ไฉนข้าพระองค์จะพึงรู้ความข้อนั้นได้