arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · อาทิตตวรรค

๒. กินททสูตร เล่ม ๑๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๓๗–๑๓๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในอาทิตตวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต อาทิตตวรรค กินททสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๕ หน้า ๕๖–๕๖

หน้า ๕๖

ควรใช้สอยโภคสมบัติและให้ทานเถิด เมื่อได้ให้ทานและ ใช้สอยตามควรแล้ว ก็จะไม่ถูกติเตียน เข้าถึงสถานที่ อันเป็นแดนสวรรค์

๒. กินททสูตร

ว่าด้วยเทวดาทูลถามปัญหาเกี่ยวกับการให้

{๑๓๗} [๔๒] เทวดาทูลถามว่า

บุคคลให้อะไรชื่อว่าให้กำลัง ให้อะไรชื่อว่าให้วรรณะ ให้อะไรชื่อว่าให้ความสุข ให้อะไรชื่อว่าให้จักษุ และใครเล่าชื่อว่าให้ทุกสิ่งทุกอย่าง ข้าพระองค์ขอทูลถามพระองค์ ขอพระองค์ได้โปรดตรัสบอกแก่ข้าพระองค์ด้วยเถิด{๑๓๘} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า

ผู้ให้อาหารชื่อว่าให้กำลัง ผู้ให้ผ้าชื่อว่าให้วรรณะ ผู้ให้ยานพาหนะชื่อว่าให้ความสุข ผู้ให้ประทีปโคมไฟชื่อว่าให้จักษุผู้ที่ให้ที่พักพาอาศัยชื่อว่าให้ทุกสิ่งทุกอย่าง ส่วนผู้ที่พรํ่าสอนธรรมชื่อว่าให้สิ่งที่เป็นอมตะ

๓. อันนสูตร

ว่าด้วยอานิสงส์แห่งการให้อาหาร

{๑๓๙} [๔๓] เทวดากราบทูลว่า

เทวดาและมนุษย์ทั้งสองฝ่ายต่างก็พอใจอาหารด้วยกันทั้งนั้น ส่วนผู้ที่ไม่พอใจอาหารชื่อว่ายักษ์โดยแท้

จบ ๒. กินททสูตร