๗. สุพรหมสูตร เล่ม ๑๕

{๒๖๓} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า

คนที่ถูกแทงด้วยหอกย่อมรีบพยายามถอนออก หรือเมื่อถูกไฟไหม้ที่ศีรษะย่อมรีบพยายามดับ ฉันใด ภิกษุก็พึงเป็นผู้มีสติรีบเพื่อละสักกายทิฏฐอยู่ ฉันนั้น

๗. สุพรหมสูตร

ว่าด้วยธรรมอันเป็นเหตุให้ถึงความสวัสดี

{๒๖๔} [๙๘] สุพรหมเทพบุตรผู้ยืนอยู่ ณ ที่สมควรข้างหนึ่งได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยคาถาว่า

จิตนี้สะดุ้งอยู่เป็นนิจ ใจนี้หวาดอยู่เป็นนิจ จิตของข้าพระองค์สะดุ้งอยู่เนือง ๆ ในเพราะทุกข์ทั้งหลาย ทั้งที่ยังไม่เกิดขึ้น ทั้งที่เกิดขึ้นแล้ว ข้าพระองค์ทูลถามพระองค์แล้ว ขอจงตรัสบอกข้อนั้นแก่ข้าพระองค์ด้วย{๒๖๕} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า

เรายังไม่เห็นความสวัสดีของสัตว์ทั้งหลาย นอกไปจากปัญญาและความเพียร นอกไปจากความสำรวมอินทรีย์ และนอกไปจากความปล่อยวางโดยประการทั้งปวงสุพรหมเทพบุตรได้กล่าวดังนี้แล้วก็ถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้าทำประทักษิณแล้วได้อันตรธานไปในที่นั้นเอง

๘. กกุธสูตร

ว่าด้วยทุกข์มีเพราะความเพลิดเพลิน

{๒๖๖} [๙๙] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้