๖. วาสุทัตตสูตร เล่ม ๑๕

เอกมนฺตํ ฐิโต โข วาสุทตฺโต เทวปุตฺโต ภควโต สนฺติเก อิมํ คาถํ อภาสิ:-

สตฺติยา วิย โอมฏฺโฐ ฑยฺหมาเนว (๑) มตฺถเก

กามราคปฺปหานาย สโต ภิกฺขุ ปริพฺพเชติ.

สตฺติยา วิย โอมฏฺโฐ ฑยฺหมาโนว มตฺถเก

สกฺกายทิฏฺฐิปฺปหาย สโต ภิกฺขุ ปริพฺพเชติ.

วาสุทัตตเทพบุตรยืนอยู่ ณ ที่สมควรแล้ว ได้กล่าวคาถานี้ในสำนัก ของพระผู้มีพระภาคว่าภิกษุพึงอยู่อย่างมีสติ เพื่อละกามราคะ

เหมือนบุคคลถูกแทงด้วยหอก มุ่งถอนหอกออก

เหมือนบุคคลถูกไฟไหม้อยู่บนศีรษะ มุ่งดับไฟ ฉะนั้น

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า

ภิกษุพึงอยู่อย่างมีสติ เพื่อละสักกายทิฏฐิ

เหมือนบุคคลถูกแทงด้วยหอก มุ่งถอนหอกออก

เหมือนบุคคลถูกไฟไหม้อยู่บนศีรษะ มุ่งดับไฟ ฉะนั้น

วาสุทัตตสูตรที่ ๖ จบ