พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวปุตตสังยุต · อนาถปิณฑิกวรรค
๑. จันทิมสสูตร เล่ม ๑๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๕๑–๒๕๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในอนาถปิณฑิกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวปุตตสังยุต อนาถปิณฑิกวรรค จันทิมสสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๕ หน้า ๙๖–๙๖
๒. อนาถบิณฑิกวรรค
หมวดว่าด้วยอนาถบิณฑิณเทพบุตร
๑. จันทิมสสูตร
ว่าด้วยผู้ถึงฝั่ง
{๒๕๑} [๙๒] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี
ครั้งนั้นแล เมื่อปฐมยามผ่านไปแล้ว จันทิมสเทพบุตรผู้มีรัศมีงามยิ่งนัก ยังพระวิหารเชตวันให้สว่างไสวไปทั่วแล้ว เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้นแล้วได้ถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วยืนอยู่ ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง{๒๕๒} จันทิมสเทพบุตรผู้ยืนอยู่ ณ ที่สมควรข้างหนึ่งได้กล่าวคาถานี้ในสำนักพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า
ก็ชนเหล่าใดเข้าถึงฌาน มีจิตเป็นสมาธิ มีสติอยู่ ชนเหล่านั้นจักถึงความสวัสดี ประดุจเนื้อทรายในเวิ้งเขาที่ไร้ริ้นยุงฉะนั้น{๒๕๓} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า
ก็ชนเหล่าใดเข้าถึงฌาน ไม่ประมาท ละกิเลสได้ ชนเหล่านั้นจักถึงฝั่งคือนิพพานได้ ประดุจปลาทำลายข่ายได้แล้วว่ายไปฉะนั้น
๒. เวณฑุสูตร
ว่าด้วยผู้ไม่ไปสู่อำนาจแห่งมัจจุราช
{๒๕๔} [๙๓] เวณฑุเทพบุตรผู้ยืนอยู่ ณ ที่สมควรข้างหนึ่งได้กล่าวคาถานี้ในสำนักพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า
จบ ๑. จันทิมสสูตร