arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · นันทนวรรค

๕. สกมานสูตร เล่ม ๑๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๒–๓๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในนันทนวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต นันทนวรรค สกมานสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๕ หน้า ๑๕–๑๕

หน้า ๑๕

๕. สณมานสูตร

ว่าด้วยป่าใหญ่ส่งเสียงระงม

{๓๒} [๑๕] เทวดากล่าวว่า

เมื่อหมู่นกทั้งหลายมาชุมนุมกันอยู่ในเวลาเที่ยงวัน ป่าใหญ่ประหนึ่งว่าส่งเสียงระงมอยู่ การส่งเสียงระงมแห่งป่าใหญ่นั้น ปรากฏเป็นภัยแก่ข้าพเจ้า{๓๓} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า

เมื่อหมู่นกทั้งหลายมาชุมนุมกันอยู่ในเวลาเที่ยงวัน ป่าใหญ่ประหนึ่งว่าส่งเสียงระงมอยู่ การส่งเสียงระงมแห่งป่าใหญ่นั้นปรากฏเป็นความยินดีแก่เรา

๖. นิททาตันทิสูตร

ว่าด้วยอริยมรรคปรากฏและไม่ปรากฏ

{๓๔} [๑๖] เทวดากล่าวว่า

อริยมรรคย่อมไม่ปรากฏแก่สัตว์ทั้งหลายในโลกนี้ เพราะเหตุนี้ คือ ความหลับ ความเกียจคร้าน การบิดกาย ความไม่ยินดี และความมึนเมาอาหาร{๓๕} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า

เพราะกำจัดความหลับ ความเกียจคร้าน การบิดกาย ความไม่ยินดี และความมึนเมาอาหารนั้นได้ด้วยความเพียร อริยมรรคจึงบริสุทธิ์ได้

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑อริยมรรค ในที่นี้หมายถึงเฉพาะโลกุตตรมรรค (สํ.ส.อ. ๓๕)
  2. ๒อริยมรรค ในที่นี้หมายถึงทั้งโลกิยมรรคและโลกุตตรมรรค (สํ.ส.อ. ๓๕)

จบ ๕. สกมานสูตร