arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · นันทนวรรค

๖. นิททาตันทิสูตร เล่ม ๑๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๔–๓๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในนันทนวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๖. นิทฺทาตนฺทีสุตฺต

๖. นิททาตันทิสูตร

ว่าด้วยความหลับและความเกียจคร้าน

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต นันทนวรรค นิททาตันทิสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๑๕ หน้า ๘–๘ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๕ หน้า ๑๕–๑๕

บาลี (มหาจุฬาฯ)

นิทฺทา ตนฺที วิชมฺภิตา อรตี (๑) ภตฺตสมฺมโท

เอเตน นปฺปกาสติ อริยมคฺโค อิธ ปาณินนฺติ.

นิทฺทํ ตนฺทึ วิชมฺภิตํ อรตึ ภตฺตสมฺมทํ

วีริเยน นํ ปณาเมตฺวา อริยมคฺโค วิสุชฺฌตีติ.

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑อิ. วิชมฺภิตา อรตี
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เทวดากล่าวว่า

อริยมรรค ไม่ปรากฏแก่เหล่าสัตว์ในโลกนี้

เพราะความหลับ ความเกียจคร้าน การบิดกาย

ความไม่ยินดีและความเมาอาหาร

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า

เพราะใช้ความเพียรกำจัดความหลับ

ความเกียจคร้าน การบิดกาย

ความไม่ยินดีและความเมาอาหารนั้น

อริยมรรค จึงบริสุทธิ์ได้

นิททาตันทิสูตรที่ ๖ จบ

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑อริยมรรค ในที่นี้หมายถึงโลกุตตรมรรค (สํ.ส.อ. ๑/๑๖/๓๖)
  2. ๒อริยมรรค ในที่นี้หมายถึงโลกิยมรรคและโลกุตตรมรรค (สํ.ส.อ. ๑/๑๖/๓๖)

จบ ๖. นิททาตันทิสูตร