พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · นันทนวรรค
๖. นิททาตันทิสูตร เล่ม ๑๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๔–๓๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในนันทนวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๖. นิทฺทาตนฺทีสุตฺต
๖. นิททาตันทิสูตร
ว่าด้วยความหลับและความเกียจคร้าน
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต นันทนวรรค นิททาตันทิสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๑๕ หน้า ๘–๘ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๕ หน้า ๑๕–๑๕
นิทฺทา ตนฺที วิชมฺภิตา อรตี (๑) ภตฺตสมฺมโท
เอเตน นปฺปกาสติ อริยมคฺโค อิธ ปาณินนฺติ.
นิทฺทํ ตนฺทึ วิชมฺภิตํ อรตึ ภตฺตสมฺมทํ
วีริเยน นํ ปณาเมตฺวา อริยมคฺโค วิสุชฺฌตีติ.
- ๑อิ. วิชมฺภิตา อรตี
เทวดากล่าวว่า
อริยมรรค ไม่ปรากฏแก่เหล่าสัตว์ในโลกนี้
เพราะความหลับ ความเกียจคร้าน การบิดกาย
ความไม่ยินดีและความเมาอาหาร
พระผู้มีพระภาคตรัสว่า
เพราะใช้ความเพียรกำจัดความหลับ
ความเกียจคร้าน การบิดกาย
ความไม่ยินดีและความเมาอาหารนั้น
นิททาตันทิสูตรที่ ๖ จบ
- ๑อริยมรรค ในที่นี้หมายถึงโลกุตตรมรรค (สํ.ส.อ. ๑/๑๖/๓๖)
- ๒อริยมรรค ในที่นี้หมายถึงโลกิยมรรคและโลกุตตรมรรค (สํ.ส.อ. ๑/๑๖/๓๖)
จบ ๖. นิททาตันทิสูตร