พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · นันทนวรรค
๗. ทุกกรสูตร เล่ม ๑๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๖–๓๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในนันทนวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต นันทนวรรค ทุกกรสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๕ หน้า ๑๖–๑๖
๗. ทุกกรสูตร
ว่าด้วยสมณธรรมบำเพ็ญได้ลำบาก
{๓๖} [๑๗] เทวดากล่าวว่า
ภาวะของสมณะอันคนที่ไม่ฉลาดบำเพ็ญได้ลำบาก และอดทนได้ยาก เพราะว่าในภาวะของสมณะนั้นมีความคับใจมาก เป็นที่ที่คนพาลติดขัด{๓๗} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า
คนพาลถึงประพฤติภาวะของสมณะเป็นเวลานานเท่านาน หากยังห้ามจิตไว้ไม่ได้ ยังตกอยู่ในอำนาจแห่งความดำริวิตก ก็จะพึงติดขัดในทุก ๆ อารมณ์ภิกษุพึงเก็บอารมณ์นึกคิดไว้ในใจ เหมือนเต่าเก็บอวัยวะของมันไว้ในกระดอง ไม่ถูกตัณหานิสสัยและทิฎฐินิสสัยพัวพัน ไม่เบียดเบียนสัตว์อื่น ดับกิเลสให้ได้ ไม่พึงว่าร้ายใคร ๆ เลย
๘. หิริสูตร
ว่าด้วยการกีดกันอกุศลธรรมด้วยหิริ
{๓๘} [๑๘] เทวดากล่าวว่า
คนที่กีดกันอกุศลธรรมได้ด้วยหิริมีอยู่น้อยคนในโลก ภิกษุที่กีดกันข้อครหาตื่นตัวอยู่เหมือนม้าชั้นดีหลบแส้ได้ ก็มีอยู่น้อยรูปในโลก
- ๑พึงติดขัดในทุก ๆ อารมณ์ หมายถึงว่า กิเลสเกิดขี้นในอารมณ์ใด ๆ คนพาลก็จมปลักอยู่ในอารมณ์นั้น ๆ หรือในอิริยาบถนั้น ๆ (นัย สํ.ส.อ. ๓๖)
จบ ๗. ทุกกรสูตร