arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · ฆัตวาวรรค

๗. อิสสรสูตร เล่ม ๑๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๑๑–๒๑๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๑ ในฆัตวาวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต ฆัตวาวรรค อิสสรสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๕ หน้า ๘๐–๘๐

หน้า ๘๐

๗. อิสสริยสูตร

ว่าด้วยเทวดาถามปัญหา ๖ ข้อ

{๒๑๑} [๗๗] เทวดาทูลถามว่า

อะไรหนอเป็นใหญ่ในโลก อะไรหนอเป็นภัณฑะสูงสุดแห่งภัณฑะทั้งหลาย อะไรหนอเป็นดังสนิมศัสตราในโลก อะไรหนอเป็นเสนียดจัญไรในโลกใครหนอเมื่อเอาของไป ย่อมถูกห้าม แต่ไครหนอเมื่อเอาไป กลับเป็นที่รัก ใครหนอมาบ่อย ๆ บัณฑิตย่อมยินดีต้อนรับ{๒๑๒} พระผู้มพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า

อำนาจเป็นใหญ่ในโลก สตรีเป็นภัณฑะสูงสุดแห่งภัณฑะทั้งหลาย ความโกรธเป็นดังสนิมศัสตราในโลก พวกโจรเป็นเสนียดจัญไรในโลกโจรเมื่อเอาของไป ย่อมถูกห้าม แต่สมณะเมื่อเอาไป กลับเป็นที่รัก สมณะมาบ่อย ๆ บัณฑิตย่อมยินดีต้อนรับ

๘. กามสูตร

ว่าด้วยเทวดาถามปัญหา ๓ ข้อ

{๒๑๓} [๗๘] เทวดาทูลถามว่า

คนผู้หวังประโยชน์ไม่ควรให้อะไร ไม่ควรสละอะไร ควรปล่อยอะไรที่เป็นส่วนดีงาม แต่ไม่ควรปล่อยอะไรที่เป็นส่วนชั่ว

จบ ๗. อิสสรสูตร