๑๐. ปัชโชตสูตร เล่ม ๑๕

กึสุ โลกสฺมิ ปชฺโชโต กึสุ โลกสฺมิ ชาคโร

กึสุ กมฺเม สชีวานํ กึสุ จสฺส (๑) อิริยาปโถ.

กึสุ อลสํ อนลสญฺจ มาตา ปุตฺตํว โปสติ

กึสุ ภูตา อุปชีวนฺติ เย ปาณา ปฐวึ สิตาติ. (๒)

ปญฺญา โลกสฺมิ ปชฺโชโต สติ โลกสฺมิ ชาคโร

คาโว กมฺเม สชีวานํ สีตสฺส อิริยาปโถ.

วุฏฺฐิ อลสํ อนลสญฺจ มาตา ปุตฺตํว โปสติ

วุฏฺฐิ ภูตา อุปชีวนฺติ เย ปาณา ปถวึ สิตาติ.

เทวดาทูลถามว่า

อะไรเล่าเป็นแสงสว่างในโลก

อะไรเล่าเป็นธรรมเครื่องตื่นอยู่ในโลก

อะไรเล่าเป็นสหายในการทำงานของผู้เป็นอยู่

อะไรเล่าเป็นเครื่องสืบต่อชีวิตของเขา

อะไรเล่าย่อมเลี้ยงบุคคลผู้เกียจคร้านและไม่เกียจคร้าน

ดุจมารดาเลี้ยงดูบุตร

หมู่สัตว์ที่มีชีวิตอยู่บนแผ่นดิน อาศัยอะไรเลี้ยงชีพ

พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า

ปัญญาเป็นแสงสว่างในโลก

สติเป็นธรรมเครื่องตื่นอยู่ในโลก

ฝูงโคเป็นสหายในการทำงานของผู้เป็นอยู่

ไถเป็นเครื่องสืบต่อชีวิตของเขา

ฝนย่อมเลี้ยงบุคคลผู้เกียจคร้านและไม่เกียจคร้าน

ดุจมารดาเลี้ยงดูบุตร

หมู่สัตว์ที่มีชีวิตอยู่บนแผ่นดิน อาศัยฝนเลี้ยงชีพ

ปัชโชตสูตรที่ ๑๐ จบ