๘. โคณเปตวัตถุ เล่ม ๒๖

[๔๑] ภายหลัง สามีของดิฉันโกรธ จึงได้หาภรรยาใหม่มาแทน และภรรยาใหม่นั้นตั้งครรภ์ ดิฉันจึงคิดชั่วต่อนาง[๔๒] มีใจชั่วช้า ได้ทำให้ครรภ์ตกไป ครรภ์ของนางได้แค่ ๓ เดือนเท่านั้น ได้ตกมาเป็นหนองและเลือด[๔๓] ครั้งนั้น มารดาของนางโกรธดิฉันมาก จึงเชิญพวกญาติ ของตนมาประชุมกันให้ดิฉันทำการสาบานและขู่ให้กลัว[๔๔] ดิฉันได้กล่าวคำสาบานและมุสาวาทอย่างแรงว่า ‘ถ้าดิฉันทำชั่วอย่างนี้ ก็ขอให้ดิฉันกินเนื้อลูกตัวเอง,[๔๕] ดิฉันเปรอะเปื้อนด้วยหนองและเลือด กินเนื้อบุตรทุกคน เพราะวิบากแหงกรรมคือการทำให้ครรภ์ตกและการพูดมุสาทั้งสองนั้น

จบ สัตตปุตตขาทิกเปตวัตถุที่ ๗

๘. โคณเปตวัตถุ

ว่าด้วยลูกสอนพ่อ

(กุฎุมพีผู้เป็นบิดาถามสุชาตกุมารว่า)

{๙๓}[๔๖] เจ้าเป็นบ้าไปแล้วหรือ จึงเกี่ยวหญ้าสดแล้วบังคับโคแก่ที่ตายแล้วว่า ‘กินเสีย กินเสีย,[๔๗] โคที่ตายแล้วจะลุกขึ้นมาได้ด้วยอาหารหรือหญ้าหามิได้เลย เจ้าเป็นคนโง่และด้อยปัญญา เหมือนคนด้อยปัญญาอื่น

(สุชาตกุมารตอบว่า)

[๔๘] โคตัวนี้ยังมีเท้า มีศีรษะ มีตัว พร้อมทั้งหาง ทั้งนัยน์ตา ก็ยังคงอยู่ครบ ข้าพเจ้าคิดว่าโคตัวนี้พึงลุกขึ้นมาได้แน่

[๔๙] ส่วนมือ เท้า กาย และศีรษะของคุณปู่ไม่ปรากฏเลย แต่คุณพ่อก็มาร้องไห้ถึงกระดูกของคุณปู่ ที่บรรจุไว้ใน สถูปดิน คุณพ่อนั่นแหละเป็นคนด้อยปัญญา(กุฏมพีได้พึงคำนั้นแล้วจึงกล่าวสรรเสริญสุชาตกุมารว่า)

[๕๐] เจ้ามารดพ่อผู้เร่าร้อนให้สงบ ยังความกระวนกระวาย ทั้งปวงให้ดับไป เหมือนใช้นํ้ารดไฟที่ติดเปรียงให้ดับไป ฉะนั้น

[๕๑] ลูกศรคือความโศกเศร้าที่อยู่ในใจของพ่อก็ถูกเจ้าผู้บรรเทา ความโศกเศร้าถึงบิดาของพ่อผู้ถูกความโศกเศร้าครอบงำ ถอนขึ้นแล้ว[๕๒] พ่อหนูน้อย พ่อผู้ถอนลูกศรคือความโศกเศร้าขึ้นได้แล้ว เป็นผู้เยือกเย็นลง ดับทุกข์ได้แล้ว จะไม่โศกเศร้า ไม่ ร้องไห้ต่อไปเพราะได้ฟังคำของเจ้า[๕๓] เหล่าชนผู้มีปัญญา มีความอนุเคราะห์ต่อมารดาบิดา ย่อมทำอย่างนี้ ย่อมทำให้มารดาบิดาคลายจากความโศกเศร้า เหมือนสุชาตกุมารทำให้บิดาคลายจากความโศกเศร้าฉะนั้น

จบ โคณเปตวัตถุที่ ๘

๙. มหาเปสการเปตวัตถุ

ว่าด้วยบุพกรรมของเปรตกินมูตรคูถ

(ภิกษุรูปหนึ่งถามเทพบุตรองค์หนึ่งว่า)

{๙๔}[๕๕] หญิงเปรตนี้กินคูถ มูตร เลือด และหนอง นี้เป็นวิบากแห่งกรรมอะไร ชาติก่อน หญิงเปรตนี้ได้ทำกรรมอะไรไว้ จึงมีเลือดและหนองเป็นอาหารเป็นนิจ

[๕๕] ผ้าผ่อนอย่างใหม่และงาม อ่อนนุ่ม บริสุทธิ์ มีขนอ่อน ที่ท่านให้แล้วแก่หญิงเปรตนี้ย่อมกลายเป็นแผ่นเหล็กไป ชาติก่อนหญิงเปรตนี้ได้ทำกรรมอะไรไว้หนอ

(เทพบุตรนั้นตอบว่า)

[๕๖] ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ชาติก่อนหญิงเปรตนี่เปีนภรรยาของข้าพเจ้า มีความตระหนี่เหนียวแน่น ไม่ให้ทาน นางได้ ด่าว่าและพูดจาติเตียนข้าพเจ้าผู้ให้ทานแก่สมณพราหมณ์ ทั้งหลายว่า

[๕๗]‘ท่านจงกินคูถ มูตร เลือด และหนองอันไม่สะอาดตลอด กาลทุกเมื่อ คูถ มูตร เลือด และหนอง จงเป็นอาหารของท่านในปรโลก แผ่นเหล็กจงเป็นผ้าของท่าน’ นางมาเกิดในที่นี้กินแต่คูถและมูตรเป็นต้นตลอดกาลนาน เพราะประพฤติทุจริตเช่นนี้

จบ มหาเปสการเปตวัตถุที่ ๙