๒. อาคาริยวิมาน ที่ ๒ เล่ม ๒๖

๒. ทุติยอคาริยวิมาน

ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในอคาริยวิมาน สูตรที่ ๒

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพบุตรองค์หนึ่งว่า)

{๖๖}[๑๐๕๔] สวนจิตรลดาเป็นสวนที่ประเสริฐสูงสุดของชาวไตรทศ ย่อมสว่างไสว ฉันใด วิมานของท่านนี้ก็มีอุปมาฉันนั้น สว่างไสวลอยอยูในอากาศ[๑๐๕๕] และท่านถึงความเป็นเทพดาผู้มีฤทธิ์มีอานุภาพมาก เมื่อครั้งท่านเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญอะไรไว้ ท่านมีอานุภาพ รุ่งเรืองอย่างนี้ และรัศมีกายของท่านสว่างไสวไปทั่ว ทุกทิศเพราะบุญอะไร[๑๐๕๖] เทพบุตรนั้นถูกพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว มีใจยินดี ได้พยากรณ์ปัญหาแห่งผลกรรมที่ถูกถามนั้นว่า

[๑๐๕๗] เมื่อเราทั้งสอง คือ ข้าพเจ้าและภรรยาได้เป็นอู่ข้าวอู่น้ำ อยู่ครองเรือนในมนุษยโลก ได้มีจิตผ่องใสให้ข้าวและนํ้า เป็นทานอันไพยูลย์โดยเคารพ[๑๐๕๘-๑๐๕๙] ข้าพเจ้ามีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญนั้น ... และมีรัศมีกาย สว่างไสวไปทั่วทุกทิศเพราะบุญนั้น

จบ ทุติยอคาริยวิมาน ที่ ๒

๓. ผลทายกวิมาน

ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในผลทายกวิมาน

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพบุตรองค์หนี่งว่า)

{๖๗}[๑๐๖๐] วิมานของท่านนี้สูงมาก มีเสาบุด้วยแก้วมณี รอบตัวมี ขนาด ๑๒ โยชน์ มียอดซึ่งมีเสาบุด้วยแก้วไพฑูรย์ ๗๐๐ ยอด ปูลาดด้วยแผ่นทองงามวิจิตรอย่างยิ่ง[๑๐๖๑] ท่านอาศัยและดื่มกินอยู่ในวิมานนี้ มีพิณทิพย์บรรเลงไพเราะ ในแต่ละวิมานก็มีนางเทพอัปสรผู้มีรูปงดงาม ๖๐,๐๐๐ นาง ซึ่งล้วนฝึกปรือมาแล้ว อยู่ในชั้นไตรทศ พากันออกมาฟ้อนรำขับร้องให้ท่านบันเทิงใจ[๑๐๖๒] ท่านถึงความเป็นเทวดาผู้มีฤทธิ์มีอานุภาพมาก เมื่อครั้งท่านเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญอะไรไว้ท่านมีอานุภาพรุ่งเรือง อย่างนี้ และรัศมีกายของท่านสว่างไสวไปทั่ว ทุกทิศ เพราะบุญอะไร[๑๐๖๓] เทพบุตรนั้นถูกพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว มีใจยินดี ได้พยากรณ์ปัญหาแห่งผลกรรมที่ถูกถามนั้นว่า

[๑๐๖๕] ผู้ที่มีจิตผ่องใสถวายผลไม้ในเหล่าท่านผู้ปฏิบัติตรงย่อมได้ รับผลบุญอันไพบูลย์ ผู้นั้นแลถึงสวรรค์ย่อมบันเทิงอยู่ ในชั้นไตรทิพย์ เสวยผลบุญอันไพบูลย์อยู่