พระวินัยปิฎก ปริวาร · วีสติวาร
จักรเปยยาล ยัตถวารที่ ๑๔ เล่ม ๘
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๘๙๙–๙๐๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๔/๑๗ ในวีสติวารมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระวินัยปิฎก ปริวาร วีสติวาร จักรเปยยาล ยัตถวารที่ ๑๔ (ฉบับหลวง เล่ม ๘ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๘ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๑๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๘)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๘ หน้า ๓๕๐–๓๕๒
ปฏิญญาตกรณะเป็นกุศลก็มี เป็นอกุศลก็มี เป็นอัพยากฤตก็มี
ตัสสปาปิยสิกาเป็นกุศลก็มี เป็นอกุศลก็มี เป็นอัพยากฤตก็มี
ติณวัตถารกะเป็นกุศลก็มี เป็นอกุศลก็มี เป็นอัพยากฤตก็มี
{๘๙๘} วิวาทาธิกรณ์เป็นกุศล อกุศล อัพยากฤต
อนุวาทาธิกรณ์เป็นกุศล อกุศล อัพยากฤต
อาปัตตาธิกรณ์เป็นกุศล อกุศล อัพยากฤต
กิจจาธิกรณ์เป็นกุศล อกุศล อัพยากฤต
วิวาทาธิกรณ์เป็นกุศลก็มี เป็นอกุศลก็มี เป็นอัพยากฤตก็มี
อนุวาทาธิกรณ์เป็นกุศลก็มี เป็นอกุศลก็มี เป็นอัพยากฤตก็มี
อาปัตตาธิกรณเป็นอกุศลก็มี เป็นอัพยากฤตก็มี อาปัตตาธิกรณ์เป็นกุศลไม่มี
กิจจาธิกรณ์เป็นกุศลก็มี เป็นอกุศลก็มี เป็นอัพยากฤตก็มี
จบ กุสลวารที่ ๑๓
๑๔. จักกเปยยาลยัตถวาร
วาระว่าด้ายการถามหมุนเวียนการใช้สมถะ ณ ที่ใด
{๘๙๙} [๓๐๔] เยภุยยสิกาใช้ได้ ณ ที่ใด สัมมุขาวินัยใช้ได้ ณ ที่นั้น สัมมุขาวินัยใช้ได้ ณ ที่ใด เยภุยยสิกาใช้ได้ ณ ที่นั้น แต่ ณ ที่นั้นย่อมใช้ สติวินัย อมูฬหวินัย ปฏิญญาตกรณะ ตัสสปาปิยสิกา และติณวัตถารกะไม่ได้สติวินัยใช้ได้ ณ ที่ใด สัมมุขาวินัยใช้ได้ ณ ที่นั้น สัมมุขาวินัยใช้ได้ ณ ที่ใด สติวินัยใช้ได้ ณ ที่นั้น แต่ ณ ที่นั้นย่อมใช้อมูฬหวินัย ปฏิญญาตกรณะ ตัสสปาปิยสิกา ติณวัตถารกะ และเยภุยยสิกาไม่ได้
อมูฬหวินัยใช้ได้ ณ ที่ใด สัมมุขาวินัยใช้ได้ ณ ที่นั้น สัมมุขาวินัยใช้ได้ ณ ที่ใด อมูฬหวินัยใช้ได้ ณ ที่นั้น แต่ ณ ที่นั้นย่อมใช้ปฏิญญาตกรณะ ตัสสปาปิยสิกา ติณวัตถารกะ เยภุยยสิกา และสติวินัยไม่ได้ปฏิญญาตกรณะใช้ได้ ณ ที่ใด สัมมุขาวินัยใช้ได้ ณ ที่นั้น สัมมุขาวินัย ใช้ได้ ณ ที่ใดปฏิญญาตกรณะใช้ได้ ณ ที่นั้น แต่ ณ ที่นั้นย่อมใช้ ตัสสปาปิยสิกา ติณวัตถารกะ เยภุยยสิกา สติวินัย และอมูฬหวินัยไม่ได้ตัสสปาปิยสิกาใช้ได้ ณ ที่ใด สัมมุขาวินัยใช้ได้ ณ ที่นั้น สัมมุขาวินัย ใช้ได้ ณ ที่ใด ตัสสปาปิยสิกาใช้ได้ ณ ที่นั้น แต่ ณ ที่นั้นย่อมใช้ติณวัตถารกะ เยภุยยสิกา สติวินัย อมูฬหวินัย
และปฏิญญาตกรณะไม่ได้ติณวัตถารกะใช้ได้ ณ ที่ใด สัมมุขาวินัยใช้ได้ ณ ที่นั้น สัมมุขาวินัยใช้ได้ ณ ที่ใด ติณวัตถารกะใช้ได้ ณ ที่นั้น แต่ ณ ที่นั้นย่อมใช้เยภุยยสิกา สติวินัย อมูฬหวินัย ปฏิญญาตกรณะ และตัสสปาปิยสิกาไม่ได้{๙๐๐} เยภุยยสิกามี ณ ที่ใดสัมมุขาวินัยมี ณ ที่นั้น สัมมุขาวินัยมี ณ ที่ใด เยภุยยสิกามี ณ ที่นั้น แต่ ณ ที่นั้นย่อมไม่มีสติวินัย อมูฬหวินัย ปฏิญญาตกรณะ ตัสสปาปิยสิกาและติณวัตถารกะสติวินัยมี ณ ที่ใด สัมมุขาวินัยมี ณ ที่นั้น สัมมุขาวินัยมี ณ ที่ใด สติวินัยมี ณ ที่นั้น แต่ ณ ที่นั้นย่อมไม่มีอมูฬหวินัย ปฏิญญาตกรณะ ตัสสปาปิยสิกา ติณวัตถารกะ และเยภุยยสิกา (จัดสัมมุขาวินัยเป็น มูล) ...
ติณวัตถารกะมี ณ ที่ใด สัมมุขาวินัยมี ณ ที่นั้น สัมมุขาวินัยมี ณ ที่ใด ติณวัตถารกะมี ณ ที่นั้น แต่ ณ ที่นั้นย่อมไม่มีเยภุยยสิกา สติวินัย อมูฬหวินัย ปฏิญญาตกรณะ และตัสสปาปิยสิกา
จบ จักกเปยยาลยัตถวารที่ ๑๔
๑๕. สมยวารวิสัชชนาวาร
วาระว่าด้วยสมัยระงับอธิกรณ์และคำตอบการใช้สมถะ
{๙๐๑} [๓๐๕] สมัยใด อธิกรณ์ระงับด้วยสัมมุขาวินัยกับเยภุยยสิกา สมัยนั้น เยภุยยสิกาใช้ได้ ณ ที่ใด สัมมุขาวินัยก็ใช้ได้ ณ ที่นั้น สัมมุขาวินัยใช้ได้ ณ ที่ใด เยภุยยสิกาก็ใช้ได้ ณ ที่นั้น แต่ ณ ที่นั้นย่อมใช้สติวินัย อมูฬหวินัย ปฏิญญาตกรณะ ตัสสปาปิยสิกา และติณวัตถารกะไม่ได้สมัยใด อธิกรณ์ระงับด้วยสัมมุขาวินัยกับสติวินัย สมัยนั้น สติวินัยใช้ได้ ณ ที่ใด สัมมุขาวินัยก็ใช้ได้ ณ ที่นั้น สัมมุขาวินัยใช้ได้ ณ ที่ใด สติวินัยก็ใช้ได้ ณ ที่นั้น แต่ ณ ที่นั้นย่อมใช้อมูฬหวินัย ปฏิญญาตกรณะ ตัสสปาปิยสิกา ติณวัตถารกะ และเยภุยยสิกาไม่ได้สมัยใดอธิกรณ์ระงับด้วยสัมมุขาวินัยกับอมูฬหวินัย
สมัยนั้น อมูฬหวินัยใช้ได้ ณ ที่ใด สัมมุขาวินัยก็ใช้ได้ ณ ที่นั้น สัมมุขาวินัยใช้ได้ ณ ที่ใด อมูฬหวินัยก็ใช้ได้ ณ ที่นั้น แต่ ณ ที่นั้นย่อมใช้ปฏิญญาตกรณะ ตัสสปาปิยสิกา ติณวัตถารกะ เยภุยยสิกา และสติวินัยไม่ได้สมัยใด อธิกรณ์ระงับด้วยสัมมุขาวินัยกับปฏิญญาตกรณะ สมัยนั้น ปฏิญญาตกรณะใช้ได้ ณ ที่ใด สัมมุขาวินัยก็ใช้ได้ ณ ที่นั้น สัมมุขาวินัยใช้ได้ ณ ที่ใด ปฏิญญาตกรณะก็ใช้ได้ ณ ที่นั้น แต่ ณ ที่นั้นย่อมใช้ตัสสปาปิยสิกา ติณวัตถารกะ เยภุยยสิกา สติวินัยและอมูฬหวินัยไม่ได้สมัยใด อธิกรณ์ระงับด้วยสัมมุขาวินัยกับตัสสปาปิยสิกา สมัยนั้น ตัสสปาปิยสิกาใช้ได้ ณ ที่ใด สัมมุขาวินัยก็ใช้ได้ ณ ที่นั้น สัมมุขาวินัยใช้ได้ ณ ที่ใด ตัสสปาปิยสิกาก็ใช้ได้ ณ ที่นั้น แต่ ณ ที่นั้นย่อมใช้ติณวัตถารกะ เยภุยยสิกา สติวินัย อมูฬหวินัย และปฏิญญาตกรณะไม่ได้สมัยใด อธิกรณ์ระงับด้วยสัมมุขาวินัยกับติณวัตถารกะ สมัยนั้น ติณวัตถารกะใช้ได้ ณ ที่ใด สัมมุขาวินัยก็ใช้ได้ ณ ที่นั้น สัมมุขาวินัยใช้ได้
จบ จักรเปยยาล ยัตถวารที่ ๑๔