พระวินัยปิฎก ปริวาร · คาถาสังคณิกะ
จำนวนสิกขาบทของภิกษุเป็นต้น เล่ม ๘
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๐๒๔–๑๐๓๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๓ ในคาถาสังคณิกะมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
จำนวนสิกขาบทของภิกษุเป็นต้น
พระวินัยปิฎก ปริวาร คาถาสังคณิกะ จำนวนสิกขาบทของภิกษุเป็นต้น (ฉบับหลวง เล่ม ๘ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๘ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๑๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๘)
วีสํ เทฺว สตานิ ภิกฺขูนํ สิกฺขาปทานิ อุทฺเทสํ อาคจฺฉนฺติ อุโปสเถสุ ตีณิ สตานิ จตฺตาริ ภิกฺขุนีนํ สิกฺขาปทานิ อุทฺเทสํ อาคจฺฉนฺติ อุโปสเถสุ ฯ
ฉจตฺตาฬีส ภิกฺขูนํ ภิกฺขุนีหิ อสาธารณา
สตํ ตึสา จ ภิกฺขุนีนํ ภิกฺขูหิ อสาธารณา
สตํ สตฺตติ ฉ เจว อุภินฺนํ อสาธารณา
สตํ สตฺตติ จตฺตาริ อุภินฺนํ สมสิกฺขาตา ฯ
สิกขาบทของภิกษุมาสู่อุเทศทุกวันอุโบสถรวม ๒๒๐ สิกขาบท ของภิกษุณีมาสู่อุเทศทุกวันอุโบสถรวม ๓๐๔ สิกขาบท.
สิกขาบทของภิกษุที่ไม่ทั่วไปกับภิกษุณี มี ๔๖ สิกขาบท.
สิกขาบทของภิกษุณีที่ไม่ทั่วไปกับภิกษุ มี ๑๓๐ สิกขาบทสิกขาบทของทั้งสองฝ่ายที่ไม่ทั่วไปรวม ๑๗๖ สิกขาบทสิกขาบทของทั้งสองฝ่ายที่ศึกษาร่วมกันมี ๑๗๔ สิกขาบท.
วีสํ เทฺว สตานิ ภิกฺขูนํ สิกฺขาปทานิ
อุทฺเทสํ อาคจฺฉนฺติ อุโปสเถสุ เต สุโณหิ ยถากถํ ฯ
ปาราชิกานิ จตฺตาริ สงฺฆาทิเสสานิ ภวนฺติ เตรส
อนิยตานิ เทฺว โหนฺติ
นิสฺสคฺคิยานิ ตึเสว เทฺวนวุติ จ ขุทฺทกา
จตฺตาโร ปาฏิเทสนียา ปญฺจสตฺตติ เสขิยา วีสํ เทฺว สตานิ จิเม โหนฺติ ภิกฺขูนํ สิกฺขาปทานิ อุทฺเทสํ อาคจฺฉนฺติ อุโปสเถสุ ฯ
ประเภทสิกขาบทของภิกษุ
สิกขาบทของภิกษุ ๒๒๐ สิกขาบท มาสู่อุเทศทุกวันอุโบสถ ท่านจงฟังสิกขาบทเหล่านั้นดังจะกล่าวต่อไป. ปาราชิก ๔ สังฆาทิเสส ๑๓อนิยต ๒ นิสสัคคิยะ ๓๐ ถ้วน ขุททกะ ๙๒ ปาฏิเทสนียะ ๔ เสขิยะ ๗๕สิกขาบท ของภิกษุรวม ๒๒๐ สิกขาบท มาสู่อุเทศทุกวันอุโบสถ.
ตีณิ สตานิ จตฺตาริ ภิกฺขุนีนํ สิกฺขาปทานิ
อุทฺเทสํ อาคจฺฉนฺติ อุโปสเถสุ เต สุโณหิ ยถากถํ ฯ
ปาราชิกานิ อฏฺฐ สงฺฆาทิเสสานิ ภวนฺติ สตฺตรส
นิสฺสคฺคิยานิ ตึเสว สตํ สฏฺฐี จ ฉ เจว
ขุทฺทกานิ ปวุจฺจนฺติ อฏฺฐ ปาฏิเทสนียา
ปญฺจสตฺตติ เสขิยา ตีณิ สตานิ จตฺตาริ จิเม โหนฺติ
ภิกฺขุนีนํ สิกฺขาปทานิ อุทฺเทสํ อาคจฺฉนฺติ อุโปสเถสุ ฯ
ประเภทสิกขาบทของภิกษุณี
สิกขาบทของภิกษุณี ๓๐๔ สิกขาบท มาสู่อุเทศทุกวันอุโบสถท่านจงฟังสิกขาบทเหล่านั้นดังจะกล่าวต่อไป. ปาราชิก ๘ สังฆาทิเสส ๑๗นิสสัคคิยะ ๓๐ ถ้วน ขุททกะ ๑๖๖ ปาฏิเทสนียะ ๘ เสขิยะ ๗๕ สิกขาบทของภิกษุณีรวม ๓๐๔ สิกขาบท มาสู่อุเทศทุกวันอุโบสถ.
ฉจตฺตาฬีส ภิกฺขูนํ ภิกฺขุนีหิ อสาธารณา
เต สุโณหิ ยถากถํ ฯ
ฉ สงฺฆาทิเสสา ทฺวีหิ อนิยเตหิ
อฏฺฐ นิสฺสคฺคิยา ทฺวาทส เตหิ
เต โหนฺติ วีสติ เทฺววีสติ ขุทฺทกา
จตฺตาโร ปาฏิเทสนียา
ฉจตฺตาฬีส จิเม โหนฺติ ภิกฺขูนํ ภิกฺขูหิ อสาธารณา ฯ
อสาธารณะสิกขาบทของภิกษุ
สิกขาบทของภิกษุ ที่ไม่ทั่วไปกับภิกษุณี มี ๔๖ ท่านจงฟังสิกขาบทเหล่านั้นดังจะกล่าวต่อไป. สังฆาทิเสส ๖ รวมทั้งอนิยต ๒สิกขาบท เป็น ๘ นิสสัคคิยะ ๑๒ รวมกันเป็น ๒๐ ขุททกะ ๒๒ ปาฏิเทสนียะ ๔ สิกขาบทของภิกษุไม่ทั่วไปกับภิกษุณี รวม ๔๖ สิกขาบท.
สตํ ตึสา ภิกฺขุนีนํ ภิกฺขูหิ อสาธารณา
เต สุโณหิ ยถากถํ ฯ
ปาราชิกานิ จตฺตาริ สงฺฆมฺหา ทส นิสฺสเร
นิสฺสคฺคิยานิ ทฺวาทส ฉนฺนวุติ จ ขุทฺทกา
อฏฺฐ ปาฏิเทสนียา
สตํ ตึสา จิเม โหนฺติ ภิกฺขุนีนํ ภิกฺขูหิ อสาธารณา ฯ
อสาธารณะสิกขาบทของภิกษุณี
สิกขาบทของภิกษุณี ที่ไม่ทั่วไปกับภิกษุมี ๑๓๐ ท่านจงฟังสิกขาบทเหล่านั้นดังจะกล่าวต่อไป ปาราชิก ๔ สังฆาทิเสส ที่สงฆ์ขับออกจากหมู่ ๑๐ นิสสัคคิยะ ๑๒ ขุททกะ ๙๖ ปาฏิเทสนียะ ๘ สิกขาบทของภิกษุณีที่ไม่ทั่วไปกับภิกษุ รวม ๑๓๐.
สตํ สตฺตติ ฉ เจว อุภินฺนํ อสาธารณา
เต สุโณหิ ยถากถํ ฯ
ปาราชิกานิ จตฺตาริ สงฺฆาทิเสสานิ ภวนฺติ โสฬส
อนิยตานิ เทฺว โหติ นิสฺสคฺคิยา จตุวีสติ
สตํ อฏฺฐารส เจว ขุทฺทกานิ ปวุจฺจนฺติ
ทฺวาทส ปาฏิเทสนียา
สตํ สตฺตติ ฉ เจวิเม โหนฺติ อุภินฺนํ อสาธารณา ฯ
สิกขาบทที่ไม่ทั่วไปแก่สองฝ่าย
สิกขาบทของทั้งสองฝ่ายที่ไม่ทั่วไปมี ๑๗๖ ท่านจงฟังสิกขาบทเหล่านั้นดังจะกล่าวต่อไป. ปาราชิก ๔ สังฆาทิเสส ๑๖ อนิยต ๒นิสสัคคิยะ ๒๔ ขุททกะ ๑๑๘ ปาฏิเทสนียะ ๑๒ สิกขาบทของทั้งสองฝ่ายที่ไม่ทั่วไป รวม ๑๗๖.
สตํ สตฺตติ จตฺตาริ อุภินฺนํ สมสิกฺขาตา
เต สุโณหิ ยถากถํ ฯ
ปาราชิกานิ จตฺตาริ สงฺฆาทิเสสานิ ภวนฺติ สตฺต
นิสฺสคฺคิยานิ อฏฺฐารส สมสตฺตติ ขุทฺทกา
ปญฺจสตฺตติ เสขิยา
สตํ สตฺตติ จตฺตาริ จิเม โหนฺติ อุภินฺนํ สมสิกฺขาตา ฯ
สิกขาบทของทั้งสองฝ่ายที่ศึกษาร่วมกัน
สิกขาบทของทั้งสองฝ่ายที่ศึกษาร่วมกันมี ๑๗๔ ท่านจงฟังสิกขาบทเหล่านั้นดังจะกล่าวต่อไป. ปาราชิก ๔ สังฆาทิเสส ๗ นิสสัคคิยะ ๑๘ขุททกะ ๗๐ ถ้วน เสขิยะ ๗๕ สิกขาบทของทั้งสองฝ่ายที่ศึกษาร่วมกันรวม ๑๗๔ สิกขาบท.
อฏฺเฐว ปาราชิกา เย ทูราสทา ตาลวตฺถุสมูปมา
ปณฺฑุปลาโส ปุถุสีลา สีสจฺฉินฺโนว โส นโร
ตาโลว มตฺถกจฺฉินฺโน อวิรูฬฺหิ ภวนฺติ เต ฯ
อาบัติที่ระงับไม่ได้
บุคคลผู้ต้องปาราชิกเหล่าใด ๘ จำพวกไม่ควรเข้าใกล้ เปรียบเสมอด้วยโคนต้นตาล บุคคลผู้ต้องปาราชิกเหล่านั้น ย่อมไม่งอกงามเปรียบเหมือนใบไม้เหลือง ศิลาหนา คนศีรษะขาด ต้นตาลยอดด้วน ฉะนั้น.
เตวีสํ สงฺฆาทิเสสา เทฺว อนิยตา เทฺวจตฺตาฬีส นิสฺสคฺคิยา
อฏฺฐาสีติสตํ ปาจิตฺติยา ทฺวาทส ปาฏิเทสนียา
ปญฺจสตฺตติ เสขิยา ตีหิ สมเถหิ สมฺมนฺติ
สมฺมุขา ว ๑ ปฏิญฺญาย ติณวตฺถารเกน จ ฯ
อาบัติที่ระงับได้
สังฆาทิเสส ๒๓ อนิยต ๒ นิสสัคคิยะ ๔๒ ปาจิตตีย์ ๑๘๘ปาฏิเทสนียะ ๑๒ เสขิยะ ๗๕ ระงับด้วยสมถะ ๓ คือสัมมุขาวินัย ๑ปฏิญญาตกรณะ ๑ ติณวัตถารกะ ๑.
เทฺว อุโปสถา เทฺว ปวารณา
จตฺตาริ กมฺมานิ ชิเนน เทสิตา
ปญฺเจว อุทฺเทสา จตุโร ภวนฺติ อนญฺญถา
อาปตฺติกฺขนฺธา จ ภวนฺติ สตฺต ฯ
ส่วนที่ทรงจำแนก
อุโบสถ ๓ ปวารณา ๒ กรรม ๔ อันพระชินเจ้าทรงแสดงแล้วอุเทศ ๕ และอุเทศ ๔ ย่อมไม่มีโดยประการอื่น และกองอาบัติมี ๗.
อธิกรณานิ จตฺตาริ สตฺตหิ สมเถหิ สมฺมนฺติ
ทฺวีหิ จตูหิ ตีหิ กิจฺจํ เอเกน สมฺมติ ฯ
อธิกรณ์
อธิกรณ์ ๔ ระงับด้วยสมถะ ๗ คือ ระงับด้วยสมถะ ๒ด้วยสมถะ ๔ ด้วยสมถะ ๓ แต่กิจจาธิกรณ์ระงับด้วยสมถะ ๑.
จบ จำนวนสิกขาบทของภิกษุเป็นต้น