๕. ภีตสูตร เล่ม ๑๕

ประเภทใดประเสริฐที่สุด บรรดาผู้ชี้แจง ใครเป็นผู้ประเสริฐที่สุด

{๒๐๕} เทวดาองค์หนึ่งกล่าวแก้ว่า

บรรดาสิ่งที่งอกขึ้น ข้าวกล้าประเสริฐที่สุด บรรดาสิ่งที่ตกลงมา ฝนประเสริฐที่สุด บรรดาสัตว์เดินเท้า โคประเสริฐที่สุด บรรดาผู้ชี้แจง บุตรประเสริฐที่สุด{๒๐๖} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า

บรรดาสิ่งที่งอกขึ้น ความรู้ประเสริฐที่สุด บรรดาสิ่งที่ตกลงมา อวิชชาประเสริฐที่สุด บรรดาสัตว์เดินเท้าพระสงฆ์ประเสริฐที่สุด บรรดาผู้ชี้แจง พระพุทธเจ้าประเสริฐที่สุด

๕. ภีตสูตร

ว่าด้วยผู้ไม่กลัวปรโลก

{๒๐๗} [๗๕] เทวดาทูลถามว่า

ประชุมชนเป็นอันมากในโลกนี้กลัวอะไร มรรคพระพุทธเจ้าตรัสไว้ด้วยเหตุมิใช่น้อย ข้าแต่พระโคดมผู้มีปัญญาดุจแผ่นดิน ข้าพระองค์ขอถามพระองค์ถึงเหตุนั้นว่า บุคคลตั้งอยู่ในธรรมอะไรไม่ควรกลัวปรโลก{๒๐๘} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า

บุคคลตั้งวาจาและใจไว้โดยชอบ ไม่ทำบาปด้วยกายอยู่ครอบครองเรือนที่มีข้าวและน้ำมาก เป็นผู้มีศรัทธา เป็นผู้อ่อนโยน เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ รู้ความต้องการของผู้อื่น

ตั้งอยู่ในธรรม ๔ อย่างเหล่านี้แล้ว ชื่อว่าผู้ดำรงอยู่ในธรรม ไม่ควรกลัวปรโลก

๖. นชีรติสูตร

ว่าด้วยเทวดาถามปัญหา ๔ ข้อ

{๒๐๙} [๗๖] เทวดาทูลถามว่า

อะไรหนอเสื่อมโทรมไป อะไรหนอไม่เสื่อมโทรม อะไรหนอท่านกล่าวว่าทางผิด อะไรหนอเป็นอันตรายแห่งธรรมทั้งหลาย อะไรหนอสิ้นไปตามคืนและวัน

อะไรหนอเป็นมลทินของพรหมจรรย์ อะไรหนอมิใช่น้ำแต่เป็นเครื่องชำระล้างในโลก มีช่องกี่ช่องที่จิตตั้งอยู่ไม่ได้ ข้าพระองค์มาเพื่อทูลถามพระผู้มีพระกาคเจ้า ไฉนข้าพระองค์จะรู้ความข้อนั้นได้ พระพุทธเจ้าข้า{๒๑๐} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า

รูปร่างกายของสัตว์ทั้งหลายย่อมเสื่อมโทรมไป นามและโคตรย่อมไม่เสื่อมโทรม ราคะท่านเรียกว่าทางผิด

ความโลภเป็นอันตรายแห่งธรรมทั้งหลาย วัยย่อมสิ้นไปตามคืนและวัน หญิงเป็นมลทินของพรหมจรรย์ หมู่สัตว์นี้ย่อมข้องอยู่ในหญิงนี้

ตบะและพรหมจรรย์มิใช่น้ำ แต่เป็นเครื่องชำระล้างในโลกมีช่องอยู่ ๖ ช่อง ที่จิตตั้งอยู่ไม่ได้ คือ ความเกียจคร้าน ๑ ความประมาท ๑ ความไม่ขยัน ๑ ความไม่สำรวม ๑ ความมักหลับ ๑ ความเฉื่อยชา ๑ พึงเว้นช่องทั้ง ๖ นั้นเสียโดยประการทั้งปวงเถิด