๕. ภีตสูตร เล่ม ๑๕

กึสูธ ภีตา ชนตา อเนกา

มคฺโค จเนกายตนปฺปวุตฺโต

ปุจฺฉามิ ตํ โคตม ภูริปญฺญ

กิสฺมึ ฐิโต ปรโลกํ น ภาเยติ.

วาจํ มนญฺจ ปณิธาย สมฺมา

กาเยน ปาปานิ อกุพฺพมาโน

พหุนฺนปานํ (๑) ฆรมาวสนฺโต

สทฺโธ มุทู สํวิภาคี วทญฺญู

เอเตสุ ธมฺเมสุ ฐิโต จตูสุ

ธมฺเม ฐิโต ปรโลกํ น ภาเยติ.

เทวดาทูลถามว่า

หมู่ชนเป็นอันมากในโลกนี้ยังจะกลัวอะไรอีกเล่า

เพราะพระพุทธเจ้าตรัสบอกทางไว้แล้วด้วยเหตุหลากหลาย

ข้าแต่พระโคดมผู้มีปัญญาดุจแผ่นดิน

ข้าพระองค์ขอทูลถามพระองค์ถึงเหตุนั้น

บุคคลตั้งอยู่ในธรรมอะไร จึงไม่กลัวปรโลก

พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า

บุคคลผู้ตั้งวาจาและใจไว้โดยชอบ

มิได้ทำบาปทางกาย อยู่ครองเรือนที่มีข้าวและน้ำมาก

เป็นผู้มีศรัทธา ๑ เป็นผู้อ่อนโยน ๑

มีปกติเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ๑ รู้เจรจาปราศรัย ๑

ผู้ตั้งอยู่ในธรรม ๔ ประการนี้ ชื่อว่าผู้ตั้งอยู่ในธรรม

ผู้นั้นจึงจะไม่กลัวปรโลก

ภีตสูตรที่ ๕ จบ