พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา · เอกกนิบาต
๑๗. ธรรมาเถรีคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๔๑๘ (Royal Thai)17/18 in เอกกนิบาต4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
_______
๑๗. ธมฺมาเถรีคาถา
๑๗. ธัมมาเถรีคาถา
ภาษิตของพระธัมมาเถรี
พระธรรมาเถรี(รับพระพุทธโอวาทแล้วได้กล่าวภาษิตนี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา เอกกนิบาต ธรรมาเถรีคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 54 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 432–432 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 556–556
ปิณฺฑปาตํ จริตฺวาน ทณฺฑมาทาย (๑) ทุพฺพลา
เวธมาเนหิ คตฺเตหิ ตตฺเถว นิปตึ ฉมา
ทิสฺวา อาทีนวํ กาเย อถ จิตฺตํ วิมุจฺจิ เมติ.
ธมฺมา เถรี.
- 1ฉ.ม. ทณฺฑโมลุพฺภ
เราทุพพลภาพ มีกายสั่นเทา ถือไม้เท้าเที่ยวบิณฑบาต
ได้ล้มลงบนแผ่นดินตรงนั้นเอง
คราวนั้น จิตของเราหลุดพ้นแล้ว
เพราะเห็นโทษในกาย
End of ๑๗. ธรรมาเถรีคาถา