พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา · เอกกนิบาต
๑๗. ธรรมาเถรีคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๔๑๘ (Royal Thai)17/18 in เอกกนิบาต4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
๑๗. ธรรมาเถรีคาถา
สุภาษิตสอนการพิจารณากาย
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา เอกกนิบาต ธรรมาเถรีคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 54 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
๑๗ ปิณฺฑปาตํ จริตฺวาน ทณฺฑมาทาย ๓ ทุพฺพลา
เวธมาเนหิ คตฺเตหิ ตตฺเถว นิปตึ ฉมา
ทิสฺวา อาทีนวํ กาเย อถ จิตฺตํ วิมุจฺจิ เม ฯ
ธมฺมา ฯ
๑ ยุ. อวสาเย ฯ ๒ ม. ยุ. ผุฏา ฯ ๓ ม. ยุ. ทณฺฑโมลุพฺภ ฯ
เราเป็นคนทุพพลภาพ มีกายอันสั่นเทา ถือไม้เท้าเที่ยวไปเพื่อบิณฑบาตได้ล้มลงที่แผ่นดินตรงนั้นเอง ที่นั้นจิตของเราหลุดพ้นแล้ว เพราะ
พิจารณาเห็นโทษในกาย.
End of ๑๗. ธรรมาเถรีคาถา