๑๗. ธรรมาเถรีคาถา เล่ม ๒๖

๑๕. อุตตราเถรีคาถา

สุภาษิตสอนการสังวร

(พระอุตตราเถรีครั้นบรรลุอรหัตแล้วได้ภาษิตอุทานคาถานี้ว่า)

{๔๑๖}[๑๕] เราเป็นผู้สำรวมแล้วด้วยกาย วาจา และใจ ถอนตัณหาพร้อมทั้งรากขึ้นแล้ว เป็นผู้มีความเย็นใจ ดับสนิทแล้ว

๑๖. วุฑฒปัพพชิตสุมนาเถรีคาถา

สุภาษิตสอนการนุ่งห่ม

(พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงเห็นความแก่กล้าแห่งญาณของพระสมนา เถรีผู้บวชเมื่อชราภาพ จึงตรัสสอนด้วยพระพุทธคาถานี้ว่า){๔๑๗}[๑๖] ดูก่อนแม่เฒ่าสุมนา ท่านจงทำจีวรด้วยท่อนผ้าแล้ว นุ่งห่มอยู่ให้สบายเถิด เพราะว่าราคะของท่านสงบระงับแล้ว ท่านเป็นผู้มีความเย็นใจ ดับสนิทแล้ว

๑๗. ธัมมาเถรีคาถา

สุภาษิตสอนการพิจารณากาย

(พระธัมมาเถรีครั้นบรรลุอรหัตแล้วได้ภาษิตอุทานคาถานี้ว่า)

{๔๑๘}[๑๗] เราเป็นคนทุพพลภาพ มีกายสั่นเทา ถือไม้เท้าเที่ยว บิณฑบาตไป ได้ล้มลงบนแผ่นดินตรงนั้นเอง ทีนั้นจิตของเราหลุดพ้นแล้วเพราะพิจารณาเห็นโทษในกาย

๑๘. สังฆาเถรีคาถา

สุภาษิตแสดงผลการออกบวช

(พระสังฆาเถรีครั้นบรรลุอรหัตแล้วได้ภาษิตคาถานี้ว่า)

{๔๑๙}[๑๘] เราละเรือน ละบุตร ทั้งปศุสัตว์อันเป็นที่รักออกจากเรือน มาบวช ละราคะ โทสะ และคลายอวิชชา ถอนตัณหา พร้อมทั้งรากได้แล้ว เป็นผู้สงบระงับดับแล้ว

จบ เอกกนิบาต