๔. อัฑฒกาสีเถรีคาถา เล่ม ๒๖

ยาว กาสิชนปโท สุงฺโก เม ตตฺตโก อหุ

ตํ กตฺวา นิคโม อคฺฆํ อฑฺเฒนคฺฆํ ฐเปสิ มํ.

ส่วยของเรามีประมาณเท่าส่วยในกาสีชนบท

ชาวนิคมกำหนดราคาแคว้นกาสีนั้นไว้แล้ว

จึงตั้งราคาเราไว้ครึ่งหนึ่ง

อถ นิพฺพินฺทหํ รูเป นิพฺพินฺทญฺจ วิรชฺชหํ

มา ปุน ชาติสํสารํ สนฺธาเวยฺยํ ปุนปฺปุนํ.

ติสฺโส วิชฺชา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อฑฺฒกาสี เถรี.

ภายหลัง เราเบื่อหน่ายในรูป

และเมื่อเบื่อหน่ายจึงคลายความกำหนัด

เราอย่าพึงแล่นไปสู่ชาติสงสารบ่อย ๆ อีกเลย

เราบรรลุวิชชา ๓ ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว