๑. นันทาเถรีคาถา เล่ม ๒๖

อาตุรํ อสุจึ ปูตึ ปสฺส นนฺเท สมุสฺสยํ

อสุภาย จิตฺตํ ภาเวหิ เอกคฺคํ สุสมาหิตํ.

นันทา เธอจงพิจารณาดูกายซึ่งกระสับกระส่าย

ไม่สะอาด เป็นของเปื่อยเน่า

จงอบรมจิตให้ตั้งมั่นดี มีอารมณ์เดียว ด้วยอสุภภาวนาเถิด

อนิมิตฺตญฺจ ภาเวหิ มานานุสยมุชฺชห

ตโต มานาภิสมยา อุปสนฺตา จริสฺสสีติ.

อิตฺถํ สุทํ ภควา อภิรูปนนฺทํ สิกฺขมานํ อิมาหิ คาถาหิ อภิณฺหํ โอวทตีติ.

และจงอบรมอนิมิตตวิโมกข์

ละเสียซึ่งอนุสัยคือมานะ

เพราะละมานะได้ แต่นั้นเธอจะอยู่อย่างสงบ