พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ติกนิบาต · อุทปานทูสกวรรค
๕. รุจิรชาดก เล่ม ๒๗
Text layerBuddha’s wordsItems ๔๒๔–๔๒๖ (Royal Thai)5/10 in อุทปานทูสกวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ติกนิบาต อุทปานทูสกวรรค รุจิรชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 58 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 27, pp. 151–151
๕. รุจิรชาดก (๒๗๕)
ว่าด้วยนกพิราบกับนางกา
(นกพิราบโพธิสัตว์กล่าวว่า)
{๔๒๔} [๔๒๔] นกยางขาวตัวนี้ทำไมมาอยู่ในรังกาได้ กาสหายของเราซึ่งเป็น เจ้าของรังนี้ดุร้าย
(กากล่าวว่า)
{๔๒๕} [๔๒๕] ดูก่อนสหายนกพิราบผู้มีข้าวฟ่างเป็นอาหาร ท่านก็รู้จักเรามิใช่ หรือ ท่านดูให้ดี เราไม่ฟังคำของท่านจึงถูกถอนขนกลับมา(นกพิราบโพธิสัตว์กล่าวว่า)
{๔๒๖} [๔๒๖] สหายรัก ท่านจะได้รับทุกข์อีก เพราะว่าปกติของท่านเป็นเช่น นั้น ของบริโภคของมนุษย์มิใช่นกจะบริโภคได้ง่ายเลย
๖. กุรุธัมมชาดก (๒๗๖)
ว่าด้วยพระโพธิสัตว์ผู้รักษากุรุธรรม
(พวกพราหมณ์กล่าวสรรเสริญคุณของพระเจ้ากุรุโพธิสัตว์ว่า)
{๔๒๗} [๔๒๗] ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นใหญ่แห่งปวงชน พวกข้าพระบาทได้ทราบ ศรัทธาและศีลของพระองค์แล้ว จึงได้ขนทองคำมาขอแลกกับช้างที่มีสีดังดอกอัญชัน แล้วจะนำไปในแคว้นกาลิงคราช
- ๑กุรุธรรม ธรรมของชาวแคว้นกุรุ หมายถึงศีล ๕
End of ๕. รุจิรชาดก