๘. จุลลธรรมปาลชาดก เล่ม ๒๗

อหเมว ทูสิยา ภูนหตา รญฺโญ มหาปตาปสฺส

เอตํ มุญฺจตุ ธมฺมปาลํ หตฺเถ เม เทว เฉทหิ ๒ ฯ

หม่อมฉันผู้เดียวที่ตัดความเจริญ กระทำความผิดต่อพระเจ้ามหาปตาปะข้าแต่สมมติเทพ ขอพระองค์ได้ทรงพระกรุณาโปรดปล่อยธรรมปาลกุมารนี้เสียเถิด โปรดรับสั่งให้ตัดมือของหม่อมฉันเถิด.

อหเมว ทูสิยา ภูนหตา รญฺโญ มหาปตาปสฺส

เอตํ มุญฺจตุ ธมฺมปาลํ ปาเท เม เทว เฉทหิ ๒ ฯ

หม่อมฉันผู้เดียวที่ตัดความเจริญ กระทำความผิดต่อพระเจ้ามหาปตาปะข้าแต่สมมติเทพ ขอพระองค์ได้ทรงพระกรุณาโปรดปล่อยธรรมปาลกุมารนี้เสียเถิด โปรดรับสั่งให้ตัดเท้าของหม่อมฉันเถิด.

อหเมว ทูสิยา ภูนหตา รญฺโญ มหาปตาปสฺส

เอตํ มุญฺจตุ ธมฺมปาลํ สีสํ เม เทว เฉทหิ ๑ ฯ

๑ ม. ปโปถเยยฺยํ ฯ ๒ ม. เฉเทหิ ฯ

หม่อมฉันผู้เดียวที่ตัดความเจริญ กระทำความผิดต่อพระเจ้ามหาปตาปะข้าแต่สมมติเทพ ขอพระองค์ได้ทรงพระกรุณาโปรดปล่อยธรรมปาลกุมารนี้เสียเถิด โปรดรับสั่งให้ตัดศีรษะของหม่อมฉันเถิด.

นห นูนิมสฺส รญฺโญ มิตฺตามจฺจา จ วิชฺชเร

สุหทา เย น วทนฺติ ราชานํ มา ฆาตยิ โอรสํ ปุตฺตํ ฯ

ใครๆ ผู้เป็นมิตร และอำมาตย์ของพระราชานี้ ที่มีใจดี คงจะไม่มีแน่นอน ผู้ที่จะทูลห้ามพระราชาว่า อย่าทรงปลงพระชนม์พระราชบุตรซึ่งเกิดแต่พระอุระเสียเลย ก็ไม่มี.

นห นูนิมสฺส รญฺโญ มิตฺตา ญาตี จ วิชฺชเร

สุหทา เย น วทนฺติ ราชานํ มา ฆาตยิ อตฺรชํ ปุตฺตํ ฯ

ใครๆ ผู้เป็นมิตรและพระญาติของพระราชานี้ ที่มีใจดี คงจะไม่มีแน่นอน ผู้ที่จะทูลห้ามพระราชาว่า อย่าทรงปลงพระชนม์พระราชบุตรที่เกิดจากพระองค์เสียเลย ก็ไม่มี.

จนฺทนสารานุลิตฺตา พาหา ฉิชฺชนฺติ ธมฺมปาลสฺส

ทายาทสฺส ปฐพฺยา ปาณา เม เทว รุชฺฌนฺตีติ ฯ

จุลฺลธมฺมปาลชาตกํ อฏฺฐมํ ฯ

แขนของธรรมปาลกุมารผู้เป็นทายาทแห่งแผ่นดิน อันลูบไล้ด้วยแก่นจันทน์แดง มาขาดไปเสีย ข้าแต่สมมติเทพ ชีวิตของหม่อมฉันก็คงจะดับไป

จบ จุลลธรรมปาลชาดกที่ ๘.