๔. มหาปนาทชาดก เล่ม ๒๗

ปนาโท นาม โส ราชา ยสฺส ยูโป สุวณฺณิโย (๑)

ติริยํ โสฬสุพฺเพโธ อุจฺจมาหุ (๒) สหสฺสธา.

พระราชาทรงพระนามว่าปนาทะ ทรงมีปราสาททองคำ

กว้าง ๑๖ ชั่วลูกธนูตก สูง ๑,๐๐๐ ชั่วลูกธนู

สหสฺสกณฺโฑ สตเคณฺฑุ (๑) ธชาสุ หริตามโย

อนจฺจุํ ตตฺถ คนฺธพฺพา ฉ สหสฺสานิ สตฺตธา.

ปราสาทสูง ๑,๐๐๐ ชั่วลูกธนู มีพื้น ๑๐๐ ชั้น

ประดับประดาด้วยธงแก้วมณีสีเขียว มีนักฟ้อนอยู่ ๖,๐๐๐ คน

โดยแบ่งออกเป็น ๗ พวก ฟ้อนรำอยู่ในปราสาทนั้น

เอวเมตํ ตทา อาสิ ยถา ภาสสิ ภทฺทชิ

สกฺโก อหํ ตทา อาสึ เวยฺยาวจฺจกโร ตวาติ.

มหาปนาทชาตกํ จตุตฺถํ.

ภัททชิ เธอพูดถึงปราสาทตามที่มีแล้วในกาลนั้น

ในกาลนั้นตถาคตเป็นท้าวสักกเทวราช

เป็นผู้ขวนขวายช่วยเหลือการงานของเธอ

มหาปนาทชาดกที่ ๔ จบ