พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ติกนิบาต · ปทุมวรรค
๔. มหาปนาทชาดก เล่ม ๒๗
Text layerBuddha’s wordsItems ๓๙๑–๓๙๓ (Royal Thai)4/10 in ปทุมวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
๔ มหาปนาทชาตกํ
๔. มหาปนาทชาดก
ว่าด้วยปราสาทของพระเจ้ามหาปนาท
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ติกนิบาต ปทุมวรรค มหาปนาทชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 58 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
ปนาโท นาม โส ราชา ยสฺส ยูโป สุวณฺณิโย ๑
ติริยํ โสฬสุพฺเพโธ อุจฺจมาหุ ๒ สหสฺสธา ฯ
พระเจ้ามหาปนาทนั้น มีปราสาทล้วนแล้วไปด้วยทอง กว้าง ๑๖ ชั่วธนูตกสูง ๑ พันชั่วธนู.
สหสฺสกณฺโฑ สตเคณฺฑุ ธชาลุ หริตามโย
อนจฺจุํ ตตฺถ คนฺธพฺพา ฉ สหสฺสานิ สตฺตธา ฯ
และปราสาทนั้นมีพื้น ๗ ชั้น ประกอบไปด้วยธง แล้วไปด้วยแก้วมีสีเขียว มีนางฟ้อน ๖ พัน แบ่งออกเป็น ๗ พวก ฟ้อนรำอยู่ในปราสาทนั้น.
เอวเมตํ ตทา อาสิ ยถา ภาสสิ ภทฺทชิ
สกฺโก อหํ ตทา อาสึ เวยฺยาวจฺจกโร ตวาติ ฯ
มหาปนาทชาตกํ จตุตฺถํ ฯ
ดูกรภัททชิ ท่านกล่าวถึงปราสาทนั้นมีแล้วในกาลนั้น ในครั้งนั้น เราเป็นท้าวสักกะผู้รับใช้การงานของท่าน.
จบ มหาปนาทชาดกที่ ๔.
End of ๔. มหาปนาทชาดก