๙. วัฏฏกชาดก เล่ม ๒๗

ปณีตํ ภุญฺชเส ภตฺตํ สปฺปิเตลญฺจ มาตุล

อถ เกน นุ วณฺเณน กีโส ๕ ตฺวมสิ วายส ฯ

พ่อลุงกา ท่านบริโภคอาหารของมนุษย์อย่างประณีต คือ เนยใส และน้ำมัน เมื่อเป็นเช่นนั้น เพราะเหตุไร ท่านจึงซูบผอม.

อมิตฺตมชฺเฌ วสโต เตสุ อามิสเมสโต

นิจฺจํ อุพฺพิคฺคหทยสฺส กุโต กากสฺส ทฬฺหิยํ ฯ

เมื่อกาอยู่ในท่ามกลางศัตรู แสวงหาเหยื่ออยู่ในที่นั้นๆ มีใจหวาดสะดุ้งอยู่เป็นนิตย์ ที่ไหนจะอ้วนเล่า.

นิจฺจํ อุพฺพิคฺคิโน ๖ กากา ธงฺกา ปาเปน กมฺมุนา

ลทฺโธ ปิณฺโฑ น ปีเณติ กีโส เตนสฺมิ วฏฺฏก ฯ

๑ ม. สุคฺคตี ฯ ๒ สี. ยุ. สุวสฺส ฯ ๓ ม. อุญฺญสฺส วา วนิพฺพโน ฯ

๔ ม. ทตฺวาว เสสํ ฯ ๕ ม. กิโส ฯ ๖ สี. อุพฺเพธิโน ฯ ม. อุพฺเพคิโน ฯ

พวกกามีใจหวาดสะดุ้งอยู่เป็นนิตย์ ได้อาหารมาด้วยกรรมเป็นบาปจึงไม่อิ่ม ดูกรนกกระจาบ เราซูบผอม เพราะเหตุนั้น.

ลูขานิ ติณวีชานิ อปฺปเสฺนหานิ ภุญฺชสิ

อถ เกน นุ วณฺเณน ถูโล ตฺวมสิ วฏฺฏก ฯ

ดูกรนกกระจาบ ท่านกินพืชหญ้าหยาบๆ มีโอชาน้อย เมื่อเป็นเช่นนั้นเพราะเหตุไร ท่านจึงอ้วนพีหนอ.

อปฺปิจฺฉา อปฺปจินฺตาย อวิทูรคเมน ๑ จ

ลทฺธาลทฺเธน ยาเปนฺโต ถูโล เตนสฺมิ วายส ฯ

ดูกรกา เราเลี้ยงชีพด้วยความปรารถนาน้อยในอาหาร ๑ ด้วยความคิดแต่น้อย ๑ ด้วยไม่แสวงหาในที่ไกล ๑ ด้วยอาหารตามมีตามได้ ๑เราเป็นผู้อ้วนพี เพราะเหตุ ๔ อย่างนั้น.

อปฺปิจฺฉสฺส หิ โปสสฺส อปฺปจินฺติสุขสฺส ๒ จ

สุสงฺคหิตปฺปมาณสฺส ๓ วุตฺตี สุสมุทานิยาติ ฯ

วฏฺฏกชาตกํ นวมํ ฯ

เป็นความจริง ความเป็นไปของบุรุษผู้มีความปรารถนาน้อย คิดถึงความสุขแต่น้อย และถือเอาประมาณในอาหารพอดี สามารถจะให้เกิดความสุขได้.

จบ วัฏฏกชาดกที่ ๙.