พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · อนุโลมปัจจนียทุกัตติกปัฏฐาน
อัชฌัตติกทุกกุสลัตติกนอัชฌัตติกทุกนกุสลัตติกะ เล่ม ๔๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๙๒–๓๐๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๑ ในอนุโลมปัจจนียทุกัตติกปัฏฐานมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ อนุโลมปัจจนียทุกัตติกปัฏฐาน อัชฌัตติกทุกกุสลัตติกนอัชฌัตติกทุกนกุสลัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๕)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๕ หน้า ๒๗๑–๒๗๕
เกิดคล้อยตามจิต อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งเจือกับจิตที่มีจิตเป็นสมุฏฐานและที่เกิดคล้อยตามจิต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
[บทที่มีอัพยากตมูล มี ๓ วารเท่านั้น)
๖๖. อัชฌัตติกทุกะ ๑. กุสลติกะ
{๒๙๒} [๕๘] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นภายใน อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นภายใน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นภายใน อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็นภายนอก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นภายใน อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็นภายใน และที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นภายนอกเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
(บทที่มีอัพยากตมูล มี ๓ วารเท่านั้น)
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่เป็นภายใน อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งเป็นภายใน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่เป็นภายใน อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งเป็นภายนอก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่เป็นภายใน อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งเป็นภายใน และที่เป็นอกุศล ซึ่งเป็นภายนอกเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
(บทที่มีอัพยากตมูล มี ๓ วารเท่านั้น)
๖๗. อุปาทาทุกะ ๑. กุสลติกะ
{๒๙๓} [๕๙] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอุปาทายรูป อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นอุปาทายรูป เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอุปาทายรูป อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ที่ไม่เป็นอุปาทายรูป เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
(บทที่มีอัพยากตมูล มี ๑ วารเท่านั้น)
๖๘. อุปาทินนทุกะ ๑. กุสลติกะ
{๒๙๔} [๖๐] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิยึดครองอาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครอง เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิยึดครอง อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล อันตัณหาและทิฏฐิไม่ยึดครอง เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
(บทที่มีอัพยากตมูล มี ๑ วารเท่านั้น)
จบ มหันตรทุกะ
๖๙. ทวิโคจฉกะ ๑. กุสลติกะ
{๒๙๕} [๖๑] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นอุปาทาน อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นอุปาทาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่เป็นอุปาทาน อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งเป็นอุปาทาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๒๙๖} สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นกิเลส อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นกิเลส เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
๘๓. ทัสสเนนปหาตัพพทุกะ ๑. กุสลติกะ
{๒๙๗} [๖๒] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณอาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤต ซึ่งมิใช่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
๘๔. ภาวนายปหาตัพพทุกะ ๑. กุสลติกะ
{๒๙๘} [๖๓] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤต ซึ่งมิใช่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
๘๕. ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกทุกะ ๑. กุสลติกะ
{๒๙๙} [๖๔] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งมีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤต ซึ่งมิใช่ไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรค
พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งไม่ใช่มีเหตุอันสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
(ในทุก ๆ ปัจจัยในอัพยากตวาร พึงนับด้วยอำนาจปัจจัย)
๘๖. ภาวนายปหาตัพพเหตุกทุกะ ๑. กุสลติกะ
{๓๐๐} [๖๕] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่ใช่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งมีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
(บทที่มีอัพยากตมูล มี ๒ วาร)
๘๗. สวิตักกทุกะ ๑. กุสลติกะ
{๓๐๑} [๖๖] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่มีวิตก อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งมีวิตก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่ใช่มีวิตก อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งมีวิตก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
(บทที่มีอัพยากตมูล มี ๓ วารเท่านั้น)
จบ อัชฌัตติกทุกกุสลัตติกนอัชฌัตติกทุกนกุสลัตติกะ