พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · อนุโลมปัจจนียทุกัตติกปัฏฐาน
สรณทุกอุปาทินนุปาทานิยัตติกะ เล่ม ๔๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๒๑–๓๓๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๑ ในอนุโลมปัจจนียทุกัตติกปัฏฐานมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ อนุโลมปัจจนียทุกัตติกปัฏฐาน สรณทุกอุปาทินนุปาทานิยัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๕)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๙๑ หน้า ๕๗๖–๕๘๘
เนววิปากนวิปากธัมมบท
๑. ธรรมที่ไม่ใช่เนววิปากนวิปากธัมมธรรม ที่ไม่ใช่
สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเนววิปากนวิปากธัมมธรรม ที่เป็นอรณ-ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ.
สรณทุกวิปากติกนสรณทุกนวิปากติกะ จบ
สรณทุกอุปาทินนติกะ
นสรณทุกนอุปาทินนติกะ
(๑๐๐. สรณทุกะ ๔. อุปาทินนติกะ)
ปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
อุปาทินนุปาทานิยบท
[๓๒๑] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อุปาทินนุปาทานิยธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอุปาทินนุปาทานิยธรรม ที่เป็นอรณ-ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ.
อนุปาทินนุปาทานิยบท
๑. ธรรมที่ไม่ใช่อนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม ที่ไม่ใช่
สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม ที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ.
สรณทุกอุปาทินนติกนสรณทุกนอุปาทินนติกะ จบ
สรณทุกสังกิลิฏฐติกะ
นสรณทุกนสังกิลิฏฐติกะ
(๑๐๐. สรณทุกะ ๕. สังกิลิฏฐติกะ)
ปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
สังกิลิฏฐสังกิเลสิกบท
[๓๒๒] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่สังกิลิฏฐสังกิเลสิกธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นสังกิลิฏฐสังกิเลสิกธรรม ที่เป็นสรณ-ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ.
ปัจจยวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
อสังกิลิฏฐสังกิเลสิกบท
๑. ธรรมที่ไม่ใช่อสังกิลิฏฐสังกิเลสิกธรรม ที่ไม่ใช่อรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอสังกิลิฏฐสังกิเลสิกธรรม ที่เป็นอรณ-ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ.
ปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
อสังกิลิฏฐอสังกิเลสิกบท
๑. ธรรมที่ไม่ใช่อสังกิลิฏฐอสังกิเลสิกธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอสังกิลิฏฐอสังกิเลสิกธรรม ที่เป็นอรณ-ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ.
สรณทุกสังกิลิฏฐติกนสรณทุกนสังกิลิฏฐติกะ จบ
สรณทุกสวิตักกติกนสรณทุกนสวิตักกติกะ
(๑๐๐. สรณทุกะ ๖. สวิตักกติกะ)
ปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
สวิตักกสวิจารบท
[๓๒๓] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่สวิตักกสวิจารธรรม ที่ไม่ใช่สรณ-ธรรม อาศัยธรรมที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม ที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ.
๒. ธรรมที่ไม่ใช่สวิตักกสวิจารธรรม ที่ไม่ใช่อรณ-
ธรรม อาศัยธรรมที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม ที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ.
อวิตักกวิจารมัตตบท
๑. ธรรมที่ไม่ใช่อวิตักกวิจารมัตตธรรม ที่ไม่ใช่
สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม ที่เป็นสรณธรรมเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๔ วาระ.
อวิตักกอวิจารบท
๑. ธรรมที่ไม่ใช่อวิตักกอวิจารธรรม ที่ไม่ใช่สรณ-
ธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรม ที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ.
สรณทุกสวิตักกติกนสรณทุกนสวิตักกติกะ จบ
สรณทุกปีติติกนสรณทุกนปีติติกะ
(๑๐๐. สรณทุกะ ๗. ปีติติกะ)
ปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
ปีติสหคตบท
[๓๒๔] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่ปีติสหคตธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรมอาศัยธรรมที่เป็นปีติสหคตธรรม ที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ.
๔. ธรรมที่ไม่ใช่ปีติสหคตธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม
อาศัยธรรมที่เป็นปีติสหคตธรรม ที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ.
สุขสหคตบท
๑. ธรรมที่ไม่ใช่สุขสหคตธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม-อาศัยธรรมที่เป็นสุขสหคตธรรม ที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ.
๔. ธรรมที่ไม่ใช่สุขสหคตธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม
อาศัยธรรมที่เป็นสุขสหคตธรรม ที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ.
อุเบกขาสหคตบท
๑. ธรรมที่ไม่ใช่อุเบกขาสหคตธรรม ที่ไม่ใช่สรณ-ธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอุเบกขาสหคตธรรม ที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๔ วาระ.
สรณทุกปีติติกนสรณทุกนปีติติกะ จบ
สรณทุกทัสสนติกนสรณทุกนทัสสนติกะ
(๑๐๐. สรณทุกะ ๘. ทัสสนติกะ)
ปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
ทัสสเนนปหาตัพพบท
[๓๒๕] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพธรรม ที่เป็นสรณ-ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ.
ภาวนายปหาตัพพบท
๑. ธรรมที่ไม่ใช่ภาวนายปหาตัพพธรรม ที่ไม่ใช่
สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นภาวนายปหาตัพพธรรม ที่เป็นสรณ-ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ.
เนวทัสสเนนภาวนายปหาตัพพบท
๑. ธรรมที่ไม่ใช่เนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพ-
ธรรม ที่ไม่ใช่อรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเนวทัสสเนนนภาวนาย-ปหาตัพพธรรม ที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ.
สรณทุกทัสสนติกนสรณทุกนทัสสนติกะ จบ
สรณทุกทัสสนเนนปหาตัพพเหตุกติกะ
นสรณทุกนทัสสเนนปหาตัพพเหตุกติกะ
(๑๐๐. สรณทุกะ ๙. ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกติกะ)
ปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกบท
[๓๒๖] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม ที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ.
ภาวนายปหาตัพพเหตุกบท
๑. ธรรมที่ไม่ใช่ภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม ที่
ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม ที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ.
เนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพเหตุกบท
๑. ธรรมที่ไม่ใช่เนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพ-
เหตุกธรรม ที่ไม่ใช่อรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเนวทัสสเนนนภาว-นายปหาตัพพเหตุกธรรม ที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัยมี ๑ วาระ.
สรณทุกทัสสเนนปหาตัพพเหตุกติกนสรณทุกนทัสสเนนปหาตัพพเหตุกติกะ จบ
สรณทุกอาจยคามิติกนสรณทุกนอาจยคามิติกะ
(๑๐๐. สรณทุกะ ๑๐. อาจยคามิติกะ)
ปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
อาจยคามิบท
[๓๒๗] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรมอาศัยธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรม ที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ.
อปจยคามิบท
๑. ธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรมอาศัยธรรมที่เป็นอปจยคามิธรรม ที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ.
เนวาจยคามินาปจยคามิบท
๑. ธรรมที่ไม่ใช่เนวาจยคามินาปจยคามิธรรม ที่
ไม่ใช่อรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเนจาจยคามินาปจยคามิธรรม ที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
สรณทุกอาจยคามิติกนสรณทุกนอาจยคามิติกะ จบ
สรณทุกเสกขติกนสรณทุกนเสกขติกะ
(๑๐๐. สรณทุกะ ๑๑. เสกขติกะ)
ปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
อาจยคามิบท
[๓๒๘] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเสกขธรรม ที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัยมี ๑ วาระ.
อเสกขบท
๑. ธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม
อาศัยธรรมที่เป็นอเสกขธรรม ที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ.
เนวเสกขานาเสกขบท
๑. ธรรมที่ไม่ใช่เนวเสกขาเสกขธรรม ที่ไม่ใช่
สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเนวเสกขานาเสกขธรรม ที่เป็นอรณ-ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ.
สรณทุกเสกขติกนสรณทุกนเสกขติกะ จบ
สรณทุกปริตตติกนสรณทุกนปริตตติกะ
(๑๐๐. สรณทุกะ ๑๒. ปริตตติกะ)
ปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
ปริตตบท
[๓๒๙] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่ปริตตธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรมอาศัยธรรมที่เป็นปริตตธรรม ที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ.
มหัคคตบท
๑. ธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม
อาศัยธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม ที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ.
อัปปมาณบท
๑. ธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม
อาศัยธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม ที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ.
สรณทุกปริตตติกนสรณทุกนปริตตติกะ จบ
สรณทุกปริตตารัมมณติกะ
นสรณทุกนปริตตารัมมณติกะ
(๑๐๐. สรณทุกะ ๑๓. ปริตตารัมมณติกะ)
ปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
ปริตตารัมมณบท
[๓๓๐] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่ปริตตารัมมณธรรม ที่ไม่ใช่สรณ-ธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม ที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ.
มหัคคตารัมมณบท
๑. ธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตารัมมณธรรม ที่ไม่ใช่สรณ-ธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม ที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ.
อัปปมาณารัมมณบท
๑. ธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณารัมมธรรม ที่ไม่ใช่
สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอัปปมาณารัมมณธรรม ที่เป็นอรณธรรมเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ.
สรณทุกปริตตารัมมณติกนสรณทุกนปริตตารัมมณติกะ จบ
สรณทุกหีนติกนสรณทุกนหีนติกะ
(๑๐๐. สรณทุกะ ๑๔. หีนติกะ )
ปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
หีนบท
[๓๓๑] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่หีนธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นหีนธรรม ที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัยมี ๑ วาระ.
ปัจจยวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
มัชฌิมบท
๑. ธรรมที่ไม่ใช่มัชฌิมธรรม ที่ไม่ใช่อรณธรรม
อาศัยธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม ที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ.
ปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
ปณีตบท
๑. ธรรมที่ไม่ใช่ปณีตธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปณีตธรรม ที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัยมี ๑ วาระ.
สรณทุกหีนติกนสรณทุกนหีนติกะ จบ
จบ สรณทุกอุปาทินนุปาทานิยัตติกะ