พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · อนุโลมปัจจนียทุกัตติกปัฏฐาน
ข้อ ๓๓๑–๓๔๗ เล่ม ๔๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ลำดับ ๑๑/๑๑ ในอนุโลมปัจจนียทุกัตติกปัฏฐานมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
สรณทุกหีนตฺติเก นสรณทุกนหีนตฺติกํ
สรณทุกหีนัตติกนสรณทุกนหีนัตติกะ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ อนุโลมปัจจนียทุกัตติกปัฏฐาน ข้อ ๓๓๑–๓๔๗ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๕)
สรณํ หีนํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นสรโณ นหีโน ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: เอกํ ฯ อรณํ มชฺฌิมํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นสรโณ นมชฺฌิโม ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: เทฺว ฯ อรณํ ปณีตํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นสรโณ นปณีโต ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: เอกํ ฯ
ธรรมที่ไม่ใช่หีนธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นหีนธรรม ที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ นัย
ธรรมที่ไม่ใช่มัชฌิมธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม ที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๒ นัย
ธรรมที่ไม่ใช่ปณีตธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปณีตธรรม ที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ นัย
สรณทุกมิจฺฉตฺตตฺติเก
นสรณทุกนมิจฺฉตฺตตฺติกํ
สรณํ มิจฺฉตฺตนิยตํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นสรโณ นมิจฺฉตฺตนิยโต ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: เอกํ ฯ อรณํ สมฺมตฺตนิยตํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นสรโณ นสมฺมตฺตนิยโต ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ฯ สรณํ อนิยตํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นสรโณ นอนิยโต ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: เทฺว ฯ
สรณทุกมิจฉัตตัตติกนสรณทุกนมิจฉัตตัตติกะ
ธรรมที่ไม่ใช่มิจฉัตตนิยตธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมิจฉัตตนิยตธรรม ที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ นัย
ธรรมที่ไม่ใช่สัมมัตตนิยตธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นสัมมัตตนิยตธรรมที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่อนิยตธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนิยตธรรม ที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๒ นัย
สรณทุกมคฺคารมฺมณตฺติเก
นสรณทุกนมคฺคารมฺมณตฺติกํ
อรณํ มคฺคารมฺมณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นสรโณ นมคฺคารมฺมโณ ธมฺโม อุปปชฺชติ เหตุปจฺจยา: เอกํ ฯ อรณํ มคฺคเหตุกํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นสรโณ นมคฺคเหตุโก ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: เอกํ ฯ อรณํ มคฺคาธิปตึ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นสรโณ นมคฺคาธิปติ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: เอกํ ฯ
สรณทุกมัคคารัมมณัตติกนสรณทุกนมัคคารัมมณัตติกะ
ธรรมที่ไม่ใช่มัคคารัมมณธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมัคคารัมมณธรรม ที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ นัย
ธรรมที่ไม่ใช่มัคคเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมัคคเหตุกธรรมที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ นัย
ธรรมที่ไม่ใช่มัคคาธิปติธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมัคคาธิปติธรรม ที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ นัย
สรณทุกอุปฺปนฺนตฺติเก
นสรณทุกนอุปฺปนฺนตฺติกํ
สรโณ อนุปฺปนฺโน ธมฺโม นสรณสฺส นอนุปฺปนฺนสฺส ธมฺมสฺส อารมฺมณปจฺจเยน ปจฺจโย: จตฺตาริ ฯ อรโณ อุปฺปาที ธมฺโม นอรณสฺส นอุปฺปาทิสฺส ธมฺมสฺส อารมฺมณปจฺจเยน ปจฺจโย: เทฺว ฯ
สรณทุกอุปปันนนัตติกนสรณทุกนอุปปันนัตติกะ
ธรรมที่เป็นอนุปปันนธรรม ที่เป็นสรณธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อนุปปันนธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม โดยอารัมมณปัจจัย มี ๔ นัย
ธรรมที่เป็นอุปปาทิธรรม ที่เป็นอรณธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อุปปาทิธรรม ที่ไม่ใช่อรณธรรม โดยอารัมมณปัจจัย มี ๒ นัย
สรณทุกอตีตตฺติเก นสรณทุกนอตีตตฺติกํ
สรโณ อตีโต ธมฺโม นสรณสฺส นอตีตสฺส ธมฺมสฺส อารมฺมณปจฺจเยน ปจฺจโย: จตฺตาริ ฯ อนาคโต อตีตสทิสํ ฯ
สรณทุกอตีตัตติกนสรณทุกนอตีตัตติกะ
ธรรมที่เป็นอตีตธรรม ที่เป็นสรณธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อตีตธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม โดยอารัมมณปัจจัย มี ๔ นัย
อนาคตธรรม ก็เหมือนกับอตีตธรรม
สรณทุกอตีตารมฺมณตฺติเก
นสรณทุกนอตีตารมฺมณตฺติกํ
สรณํ อตีตารมฺมณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นสรโณ นอตีตารมฺมโณ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: อรณํ อตีตารมฺมณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นสรโณ นอตีตารมฺมโณ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: เทฺว ฯ สรณํ อนาคตารมฺมณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นสรโณ นอนาคตารมฺมโณ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: เทฺว ฯ สรณํ ปจฺจุปฺปนฺนารมฺมณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นสรโณ นปจฺจุปฺปนฺนารมฺมโณ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: เทฺว ฯ
สรณทุกอตีตารัมมณัตตินสรณทุกนอตีตารัมมณัตติกะ
ธรรมที่ไม่ใช่อตีตารัมมณธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอตีตารัมมณธรรม ที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่อตีตารัมมณธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอตีตารัมมณธรรมที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๒ นัย
ธรรมที่ไม่ใช่อนาคตารัมมณธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนาคตารัมมณธรรม ที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๒ นัย
ธรรมที่ไม่ใช่ปัจจุปปันนารัมมณธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปัจจุปปันนารัมมณธรรม ที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๒ นัย
สรณทุกอชฺฌตฺตารมฺมณตฺติเก
นสรณทุกนอชฺฌตฺตารมฺมณตฺติกํ
สรณํ อชฺฌตฺตารมฺมณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นสรโณ นอชฺฌตฺตารมฺมโณ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: เทฺว ฯ สรณํ พหิทฺธารมฺมณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นสรโณ นพหิทฺธารมฺมโณ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: เทฺว ฯ
สรณทุกอัชฌัตตารัมมณัตติกนสรณทุกนอัชฌัตตารัมมณัตติกะ
ธรรมที่ไม่ใช่อัชฌัตตารัมมณธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอัชฌัตตารัมมณธรรม ที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๒ นัย
ธรรมที่ไม่ใช่พหิทธารัมมณธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นพหิทธารัมมณธรรมที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๒ นัย
สรณทุกสนิทสฺสนตฺติเก
นสรณทุกนสนิทสฺสนตฺติกํ
สรณํ อนิทสฺสนสปฺปฏิฆํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นสรโณ นอนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: เอกํ ฯ
สรณสทุกสนิทัสสนัตติกนสรณทุกนสนิทัสสนัตติกะ
ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ นัย
สรณํ อนิทสฺสนอปฺปฏิฆํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นสรโณ นอนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: อรณํ อนิทสฺสนอปฺปฏิฆํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นสรโณ นอนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: สรณํ อนิทสฺสนอปฺปฏิฆญฺจ อรณํ อนิทสฺสนอปฺปฏิฆญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นสรโณ นอนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ฯ
ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่เป็นสรณธรรม และธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่เป็นอรณธรรมเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
อรณํ อนิทสฺสนอปฺปฏิฆํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นสรโณ นอนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ นเหตุปจฺจยา: ฯ
ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะเหตุปัจจัย
สรณํ อนิทสฺสนอปฺปฏิฆํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นสรโณ นอนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ นอารมฺมณปจฺจยา: ฯ
ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะอารัมมณปัจจัย
นเหตุยา เอกํ นอารมฺมเณ ตีณิ โนวิคเต ตีณิ ฯ
สหชาตวารมฺปิ สมฺปยุตฺตวารมฺปิ ปฏิจฺจวารสทิสํ ฯ
ในปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๑
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย มี " ๓
ในปัจจัยที่ไม่ใช่วิคตปัจจัย มี " ๓
สหชาตวารก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี เหมือนกับปฏิจจวาร
สรโณ อนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ ธมฺโม นสรณสฺส นอนิทสฺสนอปฺปฏิฆสฺส ธมฺมสฺส เหตุปจฺจเยน ปจฺจโย: อรโณ อนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ ธมฺโม นสรณสฺส นอนิทสฺสนอปฺปฏิฆสฺส ธมฺมสฺส เหตุปจฺจเยน ปจฺจโย: ฯ
ธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่เป็นสรณธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม โดยเหตุปัจจัย
ธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่เป็นอรณธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม โดยเหตุปัจจัย
เหตุยา เทฺว อธิปติยา เทฺว อวิคเต ตีณิ ฯ
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๒
ในอธิปติปัจจัย มี " ๒
ในอวิคตปัจจัย มี " ๓
สรโณ อนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ ธมฺโม นสรณสฺส นอนิทสฺสนอปฺปฏิฆสฺส ธมฺมสฺส สหชาตปจฺจเยน ปจฺจโย: ... ปจฺฉาชาตปจฺจเยน ปจฺจโย: ... กมฺมปจฺจเยน ปจฺจโย: ฯ
ธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่เป็นสรณธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม โดยสหชาตปัจจัย เป็นปัจจัยโดยปัจฉาชาตปัจจัย เป็นปัจจัย โดยกัมมปัจจัย
นเหตุยา ตีณิ นอารมฺมเณ ตีณิ โนวิคเต ตีณิ ฯ
ยถา กุสลตฺติเก ปญฺหาวารํ เอวํ วิตฺถาเรตพฺพํ ฯ
อนุโลมปจฺจนียทุกตฺติกปฏฺฐานํ นิฏฺฐิตํ ฯ
ในปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๓
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย มี " ๓
ในปัจจัยที่ไม่ใช่วิคตปัจจัย มี " ๓
ปัญหาวารในกุสลัตติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น
อนุโลมปัจจนียทุกัตติกปัฏฐาน จบ.
จบ ข้อ ๓๓๑–๓๔๗