arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · อนุโลมปัจจนียติกทุกปัฏฐาน

อุปาทินนุปาทานิยัตติกเหตุทุกะ เล่ม ๔๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๖๘–๔๙๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๙ ในอนุโลมปัจจนียติกทุกปัฏฐานมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ อนุโลมปัจจนียติกทุกปัฏฐาน อุปาทินนุปาทานิยัตติกเหตุทุกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๕)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๕ หน้า ๓๓๕–๓๓๙

หน้า ๓๓๕

ไม่เป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นวิบากซึ่งมิใช่ไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นวิบากและที่ไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบากซึ่งไม่เป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ...

สภาวธรรมที่ไม่เป็นวิบากซึ่งมิใช่ไม่เป็นเหตุและ ที่ไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบากซึ่งมิใช่ไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นวิบากและที่ไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบากซึ่งไม่เป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วารสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบากซึ่งมิใช่ไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นวิบากซึ่งไม่เป็นเหตุและที่ไม่เป็นวิบาก และที่ไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบากซึ่งไม่เป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร{๔๖๗} ในเหตุปัจจัยมี ๑๔ วาร

๔. อุปาทินนติกะ ๑. เหตุทุกะ

{๔๖๘} [๖๙] สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิยึดครองและที่เป็นอารมณ์ของอุปาทานซึ่งไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมอันตัณหาทิฏฐิยึดครองและที่เป็นอารมณ์ของอุปาทานซึ่งเป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทานซึ่งไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมอันตัณหาทิฏฐิยึดครองและที่เป็นอารมณ์ของอุปาทานซึ่งเป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองและที่ไม่เป็นอารมณ์ของอุปาทานซึ่งไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมอันตัณหาทิฏฐิยึดครองและที่เป็นอารมณ์ของอุปาทานซึ่งเป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิยึดครองและที่เป็นอารมณ์ของอุปาทานซึ่งไม่เป็นเหตุ และที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองและที่ไม่เป็นอารมณ์

หน้า ๓๓๖

ของอุปาทานซึ่งไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมอันตัณหาทิฏฐิยึดครองและที่เป็นอารมณ์ของอุปาทานซึ่งเป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทานซึ่งไม่เป็นเหตุ และอันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองและที่ไม่เป็นอารมณ์ของอุปาทานซึ่งไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมอันตัณหาทิฏฐิยึดครองและที่เป็นอารมณ์ของอุปาทานซึ่งเป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วารสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิยึดครองและที่เป็นอารมณ์ของอุปาทานซึ่งไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมอันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ข์องอุปาทานซึ่งเป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วารสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครอง และที่ไม่เป็นอารมณ์ของอุปาทานซึ่งไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมอันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองและที่ไม่เป็นอารมณ์ของอุปาทานซึ่งเป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วาร{๔๖๙} ในเหตุปัจจัย มี ๑๓ วาร

{๔๗๐} [๗๐] สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทานซึ่งมิใช่ไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมอันตัณหาทิฏฐิยึดครองและที่เป็นอารมณ์ของอุปาทานซึ่งไม่เป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยมี ๓ วาร{๔๗๑} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร

๕. สังกิลิฏฐติกะ ๑. เหตุทุกะ

{๔๗๒} [๗๑] สภาวธรรมที่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลสซึ่งไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่เศร้าหมองและที่เป็นอารมณ์ของสังกิเลสซึ่งเป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๗๓} ในเหตุปัจจัย มี ๑๓ วาร

{๔๗๔} สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เศร้าหมองและที่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส ซึ่งมิใช่

หน้า ๓๓๗

ไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่เศร้าหมองและที่เป็นอารมณ์ของสังกิเลสซึ่งไม่เป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร{๔๗๕} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร

๖. วิตักกติกะ ๑. เหตุทุกะ

{๔๗๖} [๗๒] สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีวิตกมีวิจารซึ่งไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่มีวิตกมีวิจารซึ่งเป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๗๗} ในเหตุปัจจัย มี ๑๕ วาร

{๔๗๘} สภาวธรรมที่ไม่ใช่ไม่มีวิตกมีแต่เพียงวิจารซึ่งมิใช่ไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่มีวิตกมีวิจารซึ่งไม่เป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๗๙} ในเหตุปัจจัย มี ๒๘ วาร

๗. ปีติติกะ ๑. เหตุทุกะ

{๔๘๐} [๗๓] สภาวธรรมที่ไม่สหรคตด้วยปีติซึ่งไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่สหรคตด้วยปีติซึ่งเป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๘๑} ในเหตุปัจจัย มี ๒๘ วาร

{๔๘๒} สภาวธรรมที่ไม่สหรคตด้วยอุเบกขาเวทนาซึ่งมิใช่ไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่สหรคตด้วยปีติซึ่งไม่เป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๘๓} ในเหตุปัจจัย มี ๑๘ วาร

๘. ทัสสนติกะ ๑. เหตุทุกะ

{๔๘๔} [๗๔] สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพีงประหาณซึ่งไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมอันโสดาปัตติมรรคพีงประหาณซึ่งเป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

หน้า ๓๓๘

{๔๘๕} ในเหตุปัจจัย มี ๑๓ วาร

{๔๘๖} สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณซึ่งมิใช่ไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งไม่เป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๘๗} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร

๙. ทัสสนเหตุติกะ ๑. เหตุทุกะ

{๔๘๘} [๗๕] สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งเป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๘๙} ในเหตุปัจจัย มี ๑๖ วาร

{๔๙๐} สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณซึ่งมิใช่ไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งไม่เป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๙๑} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร

๑๐. อาจยคามิติกะ ๑. เหตุทุกะ

{๔๙๒} [๗๖] สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิซึ่งไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิซึ่งเป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๙๓} ในเหตุปัจจัย มี ๑๓ วาร

{๔๙๔} สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพานซึ่งมิใช่ไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิซึ่งไม่เป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๙๕} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร

หน้า ๓๓๙

๑๑. เสกขติกะ ๑. เหตุทุกะ

{๔๙๖} [๗๗] สภาวธรรมที่ไม่ใช่เป็นของเสกขบุคคลซึ่งไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นของเสกขบุคคลซึ่งเป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๙๗} ในเหตุปัจจัย มี ๑๓ วาร

{๔๙๘} สภาวธรรมที่ไม่ใช่เป็นของอเสกขบุคคลซึ่งมิใช่ไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นของเสกขบุคคลซึ่งไม่เป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๙๙} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร

๑๒. ปริตตติกะ ๑. เหตุทุกะ

{๕๐๐} [๗๘] สภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะซึ่งไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะซึ่งเป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๕๐๑} ในเหตุปัจจัย มี ๑๓ วาร

{๕๐๒} สภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะซึ่งมิใช่ไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะซึ่งไม่เป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๕๐๓} ในเหตุปัจจัย มี ๑๔ วาร

๑๓. ปริตตารัมมณติกะ ๑. เหตุทุกะ

{๕๐๔} [๗๙] สภาวธรรมที่ไม่มีปริตตะเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่มีปริตตะเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๕๐๕} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร

{๕๐๖} สภาวธรรมที่ไม่มีมหัคคตะเป็นอารมณ์ซึ่งมิใช่ไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่มีปริตตะเป็นอารมณ ซึ่งไม่เป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๕๐๗} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร

จบ อุปาทินนุปาทานิยัตติกเหตุทุกะ