พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · ปัจจนียานุโลมทุกัตติกปัฏฐาน
โนอาสวทุกนสนิทัสสนัตติกอาสวทุกสนิทัสสนัตติกะ เล่ม ๔๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๖๐–๔๗๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในปัจจนียานุโลมทุกัตติกปัฏฐานมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ ปัจจนียานุโลมทุกัตติกปัฏฐาน โนอาสวทุกนสนิทัสสนัตติกอาสวทุกสนิทัสสนัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๕)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๕ หน้า ๕๐๖–๕๐๙
กับสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นไม่ได้กระทบไม่ได้เป็นมูล
ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
ในอธิปติปัจจัย ” ๙ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๙ ”
๑๔. โนอาสวทุกะ ๒๒. สนิทัสสนติกะ
{๔๖๐} [๙๔] สภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะซึ่งเห็นได้และกระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วารสภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะซึ่งเห็นได้กระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นอาสวะซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาร โดยคณิตกนัย มี ๓ วาร{๔๖๑} สภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะซึ่งเห็นได้และกระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะซึ่งไม่ใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาร (มี ๓ วาระ เหมีอนนัยข้างต้น){๔๖๒} สภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะซึ่งเห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะซึ่งไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๖๓} ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
๑๕. สาสวทุกะ ๒๒. สนิทัสสนติกะ
{๔๖๔} [๙๕] สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งเห็นได้และกระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งเห็นได้และกระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาร โดยคณิตกนัย มี ๓ วาร(นสาสวนอนิทัสสนสัปปฏิฆมูล มี ๓ วาร โดยนัยก่อน)
{๔๖๕} สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งเห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๖๖} ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
๑๖. อาสวสัมปยุตตทุกะ ๒๒. สนิทัสสนติกะ
{๔๖๗} [๙๖] สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะซึ่งเห็นได้และกระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยอาสวะซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วารสภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะซึ่งเห็นได้และกระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่วิปปยุตจากอาสวะ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาร โดยคณิตกนัย มี ๓ วาร(ในนอาสวสัมปยุตตนอนิทัสสนสัปปฏิฆมูล มี ๓ วารเหมือนกัน)
{๔๖๘} สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะซึ่งเห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยอาสวะซึ่งไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๖๙} ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
๑๗. อาสวสาสวทุกะ ๒๒. สนิทัสสนติกะ
{๔๗๐} [๙๗] สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของอาสวะและที่ไม่เป็นอาสวะซึ่ง
เห็นได้และกระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะและที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของอาสวะและที่ไม่เป็นอาสวะซึ่งเห็นได้กระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะและที่มิใช่ไม่เป็นอาสวะซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย โดยคณิตกนัย มี ๓ วาร(แม้ในนอาสวะและอนาสวนอนิทัสสนสัปปฏิฆมูล มี ๓ วารโดยนัยก่อนเหมือนกัน)
{๔๗๑} สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของอาสวะและที่ไม่เป็นอาสวะซึ่งเห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะและที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๗๒} ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
(เพราะเพียงอาสวะและอาสวสัมปยุตตทุกะ หาไม่ได้ในปัจจยวาร)
๑๙. อาสววิปปยุตตสาสวทุกะ ๒๒. สนิทัสสนติกะ
{๔๗๓} [๙๘] สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะที่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งเห็นได้และกระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะที่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วารสภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะที่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งเห็นได้และกระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วารโดยคณิตกนัย มี ๓ วาร
(แม้ในอาสววิปปยุตตสาสวอนิทัสสนสัปปฏิฆมูล ก็มี ๓ วาร โดยนัยก่อนเหมือนกัน)
{๔๗๔} สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะที่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งเห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ อาศัยสภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะที่มีใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งไม่ใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๗๕} ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
๒๐-๕๔. สัญโญชนโคจฉกทุกะ ๒๒. สนิทัสสนติกะ
{๔๗๖} [๙๙] สภาวธรรมที่ไม่เป็นสัญโญชน์ซึ่งเห็นได้และกระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นสัญโญชน์ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (มี ๓ วาร){๔๗๗} [๑๐๐] สภาวธรรมที่ไม่เป็นคันถะซึ่งเห็นได้และกระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นคันถะซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๗๘} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๔๗๙} [๑๐๑] สภาวธรรมที่ไม่เป็นโอฆะซึ่งเห็นได้และกระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นโอฆะซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๘๐} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๔๘๑} [๑๐๒] สภาวธรรมที่ไม่เป็นโยคะซึ่งเห็นได้และกระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นโยคะซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๘๒} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๔๘๓} [๑๐๓] สภาวธรรมที่ไม่เป็นนิวรณ์ซึ่งเห็นได้และกระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นนิวรณ์ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
จบ โนอาสวทุกนสนิทัสสนัตติกอาสวทุกสนิทัสสนัตติกะ