นสนิทัสสนัตติกมหันตรทุกะ เล่ม ๔๕

... อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นโยคะ

... อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นนิวรณ์

... อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นปรามาสะ

๒๒. สนิทัสสนติกะ ๕๕. มหันตรทุกะ

{๓๓๗} [๘๑] ... อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่ใช่มีอารมณ์[๘๒] ... อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นจิต

(บทว่า นโนจิตตะ หาไม่ได้)

[๘๓] ... อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นเจตสิก

[๘๔] ... อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยจิต

... อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เจือกับจิต

[๘๕] ... อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่ใช่มีจิตเป็นสมุฏฐาน... อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่ใช่ที่เกิดพร้อมกับจิต

... อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่ใช่เกิดคล้อยตามจิต

... อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่ใช่เจือกับจิตแต่มีจิตเป็นสมุฏฐาน... อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่ใช่เจือกับจิตที่มีจิตเป็นสมุฏฐานและที่เกิดร่วมกับจิต... อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่ใช่เจือกับจิตที่มีจิตเป็นสมุฏฐานและที่เกิดคล้อยตามจิต

[๘๖] ... อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นภายใน

... อาศัยสภาวธรรมเห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นภายนอก

[๘๗] ... อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นอุปาทายรูป[๘๘] ... อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นอุปาทินนะ... อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นอนุปาทินนะ

๒๒. สนิทัสสนติกะ ๖๙. อุปาทานาทิทุกะ

{๓๓๘} [๘๙] ...อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอุปาทาน... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่ที่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นกิเลส

๒๒. สนิทัสสนติกะ ๘๓.ปิฏฐิทุกะ

{๓๓๙} [๙๐] … อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณในเหตุปัจจัย มี ๓๐ วาร

ในอารัมมณปัจจัย ” ๙ ” …

ในอัญญมัญญปัจจัย ” ๒๕ ”

ในอวิคตปัจจัย ” ๓๐ ”

(ปิฏฐิทุกะ พึงให้พิสดาร)

{๓๔๐} [๙๑] สภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ไม่เป็นสรณะอาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่ไม่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นสรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นสรณะ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นสรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เห็นได้แต่กระทบไม่ได้ ซึ่งไม่เป็นสรณะ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นสรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ... มี ๖ วารสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นสรณะ อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นสรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นสรณะ อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งมิใช่สรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ... มี ๖ วารสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เห็นได้และกระทบไม่ได้ ซึ่งไม่เป็นสรณะ อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เห็นได้และกระทบไม่ได้ ซึ่งไม่เป็นสรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๖ วารสภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นสรณะ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นสรณะ และที่มิใช่ไม่เห็นได้และกระทบไม่ได้ ซึ่งไม่เป็นสรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๖ วารสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นสรณะ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นสรณะ และที่มิใช่ไม่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นสรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๖ วาร{๓๔๑} ในเหตุปัจจัย มี ๓๐ วาร

ในอารัมมณปัจจัย ” ๙ ” ...

ในอวิคตปัจจัย ” ๓๐ ”

(พึงให้พิสดารในทุก ๆ วาร)

{๓๔๒} [๙๒] สภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นอรณะ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นอรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่ไม่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นอรณะ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นอรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นอรณะ และที่มิใช่ไม่เห็นแต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นอรณะ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นอรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓){๓๔๓} [๙๓] สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นอรณะ อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นอรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นอรณะ อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นอรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นอรณะ และที่มิใช่ไม่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นอรณะ อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นอรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓){๓๔๔} [๙๔] สภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นอรณะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นอรณะ และที่มิใช่ไม่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นอรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นอรณะ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นอรณะ และที่มิใช่ไม่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นอรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นอรณะ และที่มิใช่ไม่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นอรณะ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่ใช่เห็นได้

แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นอรณะ และที่ไม่ใช่ไม่เห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เป็นอรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓) (ย่อ){๓๔๕} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร

ในอารัมมณปัจจัย ” ๙ ” ...

ในอวิคตปัจจัย ” ๙ ”

(ในสหชาตวารก็ดี ในปัจจยวารก็ดี ในนิสสยวารก็ดี ในสังสัฏฐวารก็ดี ในสัมปยุตตวารก็ดี ในทุก ๆ วาร มีปัจจัยละ ๙ วาร)

จบ ธัมมปัจจนียะ ติกทุกปัฏฐาน

พระบาลีอภิธรรมปิฎก

ธัมมปัจจนียะ ติกติกปัฏฐาน

ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

๑. กุสลติกะ ๑. เวทนาติกะ

๑. ปฏิจจวาร - เหตุปัจจัย

{๓๔๖} [๑] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤต ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา และที่ไม่เป็นอัพยากฤต ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา และที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๕)

{๓๔๗} [๒] สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย