ปฏิจจวาร เล่ม ๔๓

๘๖. ภาวนายปหาตัพพเหตุกทุกะ ๑. ปฏิจจวาร

{๖๓๕} [๙๓] สภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัย สภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณเกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น ... (ปฏิจจวารก็ดี สหชาตวารก็ดี ปัจจย วารก็ดี นิสสยวารก็ดี สังสัฏฐวารก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี เหมือนกับทัสสเนนปหาตัพพเหตุกทุกะ ด้วยประการฉะนี้ มีโมหะที่สหรคตด้วยอุทธัจจะ ใน ฐานะที่โมหะที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉา พึงเว้นเสีย)

๘๖. ภาวนายปหาตัพพเหตุกทุกะ ๗. ปัญหาวาร

๑. ปัจจยานุโลมะ ๑. วิภังควาร

เหตุปัจจัย

{๖๓๖} [๙๔] สภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เป็น ปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณโดยเหตุปัจจัย มี ๖ วาร ... (เหมือนกับทัสสเนนปหาตัพพเหตุกทุกะ)

อารัมมณปัจจัย

{๖๓๗} [๙๕] สภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เป็น ปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณโดยอารัมมณ ปัจจัย มี ๓ วาร (พึงปรารภทำเหมือนกับทัสสเนนปหาตัพพเหตุกทุกะ)

![๙๖] สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณโดย อารัมมณปัจจัย คือ บุคคลให้ทาน สมาทานศีล รักษาอุโบสถแล้วพิจารณากุศลนั้น ยินดีเพลิดเพลิน เพราะปรารภความยินดีเพลิดเพลินนั้น ราคะที่