พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
ปฏิจจวาร เล่ม ๔๓
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๑๐ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๗๖. สังกิเลสิกทุกะ ๑. ปฏิจจวาร
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๔ ปฏิจจวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๔๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๙ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๓)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๔๓ หน้า ๒๔๗–๒๔๗ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๔๓ หน้า ๓๗๒–๓๗๒
บาลี (มหาจุฬาฯ)
สงฺกิเลสิกํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ สงฺกิเลสิโก ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา. (ยถา โลกิยทุกํ, เอวํ นินฺนานากรณํ.) สงฺกิเลสิกทุกํ นิฏฺฐิตํ. _____ ๗๗. สงฺกิลิฏฺฐทุก ๑. ปฏิจฺจวาร ๑. ปจฺจยานุโลม ๑. วิภงฺควาร
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของกิเลสอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ ของกิเลสเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย(ทุกะนี้ เหมือนโลกิยทุกะ ไม่มีข้อแตกต่างกัน)
สังกิเลสิกทุกะ จบ
จบ ปฏิจจวาร