ปฏิจจวาร เล่ม ๔๓

ปริยาปนฺนํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ ปริยาปนฺโน ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ปริยาปนฺนํ เอกํ ขนฺธํ ปฏิจฺจ ตโย ขนฺธา จิตฺตสมุฏฺฐานญฺจ รูปํ เทฺว ขนฺเธ ... ปฏิสนฺธิ ฯ

ยถา จูฬนฺตรทุเก โลกิยทุกํ เอวํ อิมมฺปิ ทุกํ กาตพฺพํ

นินฺนานากรณํ ฯ

ปริยาปนฺนทุกํ นิฏฺฐิตํ ฯ

ปริยาปันนธรรม อาศัยปริยาปันนธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัยคือ ขันธ์ ๓ และจิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นปริยาปันนธรรม ขันธ์ ๒ ฯลฯ

ปฏิสนธิ.

พึงกระทำทุกะแม้นี้ เหมือนโลกิยทุกะ ในจูฬันตรทุกะ ฉะนั้น ไม่มีแตกต่างกัน.

ปริยาปันนทุกะ จบ.