นิยามกถา เล่ม ๓๗

อนิยตสฺส นิยามคมนาย อตฺถิ ญาณนฺติ ฯ อามนฺตา ฯ นิยตสฺส อนิยามคมนาย อตฺถิ ญาณนฺติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ

สกวาที บุคคลผู้ไม่แน่นอน (ยังเป็นปุถุชน) มีญาณเพื่อไปสู่ทางอันแน่นอน(อริยมรรค) หรือ?

ปรวาที ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้แน่นอน (อริยบุคคล) มีญาณเพื่อไปสู่โลกิยธรรมอันมิใช่ทาง

แน่นอน หรือ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

นิยตสฺส อนิยามคมนาย นตฺถิ ญาณนฺติ ฯ อามนฺตา ฯ อนิยตสฺส นิยามคมนาย นตฺถิ ญาณนฺติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ

ส. บุคคลผู้แน่นอนไม่มีญาณเพื่อไปสู่โลกิยธรรม อันมิใช่ทางแน่นอน หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ไม่แน่นอนไม่มีญาณเพื่อไปสู่ทางอันแน่นอน หรือ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

อนิยตสฺส นิยามคมนาย อตฺถิ ญาณนฺติ ฯ อามนฺตา ฯ นิยตสฺส นิยามคมนาย อตฺถิ ญาณนฺติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ

ส. บุคคลผู้ไม่แน่นอนมีญาณเพื่อไปสู่ทางอันแน่นอน หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้แน่นอนมีญาณเพื่อไปสู่ทางอันแน่นอน หรือ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

นิยตสฺส นิยามคมนาย นตฺถิ ญาณนฺติ ฯ อามนฺตา ฯ อนิยตสฺส นิยามคมนาย นตฺถิ ญาณนฺติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ

ส. บุคคลผู้แน่นอนไม่มีญาณเพื่อไปสู่ทางอันแน่นอน หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ไม่แน่นอนไม่มีญาณเพื่อไปสู่ทางอันแน่นอน หรือ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

อนิยตสฺส นิยามคมนาย อตฺถิ ญาณนฺติ ฯ อามนฺตา ฯ อนิยตสฺส อนิยามคมนาย อตฺถิ ญาณนฺติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ

ส. บุคคลผู้ไม่แน่นอนมีญาณเพื่อไปสู่ทางอันแน่นอน หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ไม่แน่นอนมีญาณเพื่อไปสู่โลกิยธรรมอันมิใช่ทางแน่นอน หรือ?

ส. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

อนิยตสฺส อนิยามคมนาย นตฺถิ ญาณนฺติ ฯ อามนฺตา ฯ อนิยตสฺส นิยามคมนาย นตฺถิ ญาณนฺติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ

ส. บุคคลผู้ไม่แน่นอน ไม่มีญาณเพื่อไปสู่โลกิยธรรมอันมิใช่ทางแน่นอนหรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ไม่แน่นอนไม่มีญาณเพื่อไปสู่ทางอันแน่นอน หรือ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

อนิยตสฺส นิยามคมนาย อตฺถิ ญาณนฺติ ฯ อามนฺตา ฯ อนิยตสฺส นิยามคมนาย อตฺถิ นิยาโมติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ

ส. บุคคลผู้ไม่แน่นอนมีญาณเพื่อไปสู่ทางอันแน่นอน หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ไม่แน่นอนมีทางอันแน่นอน เพื่อไปสู่ทางอันแน่นอน หรือ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

อนิยตสฺส นิยามคมนาย อตฺถิ ญาณนฺติ ฯ อามนฺตา ฯ อนิยตสฺส นิยามคมนาย อตฺถิ สติปฏฺฐานา ฯเปฯ สมฺมปฺปธานา อิทฺธิปาทา อินฺทฺริยา พลา โพชฺฌงฺคาติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ

ส. บุคคลผู้ไม่แน่นอนมีญาณเพื่อไปสู่ทางอันแน่นอน หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. บุคคลผู้ไม่แน่นอน มีสติปัฏฐาน ฯลฯ สัมมัปปธาน อิทธิบาท อินทรีย์

พละ โพชฌงค์ เพื่อไปสู่ทางอันแน่นอน หรือ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

อนิยตสฺส นิยามคมนาย นตฺถิ นิยาโมติ ฯ อามนฺตา ฯ หญฺจิ อนิยตสฺส นิยามคมนาย นตฺถิ นิยาโม โน วต เร วตฺตพฺเพ อนิยตสฺส นิยามคมนาย อตฺถิ ญาณนฺติ ฯ

ส. บุคคลผู้ไม่แน่นอน ไม่มีทางอันแน่นอนเพื่อไปสู่ทางอันแน่นอน หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. หากว่า บุคคลผู้ไม่แน่นอน ไม่มีทางอันแน่นอนเพื่อไปสู่ทางอันแน่นอน

ก็ต้องไม่กล่าวว่า บุคคลผู้ไม่แน่นอนมีญาณเพื่อไปสู่ทางอันแน่นอน

อนิยตสฺส นิยามคมนาย นตฺถิ สติปฏฺฐานา ฯเปฯ โพชฺฌงฺคาติ ฯ อามนฺตา ฯ หญฺจิ อนิยตสฺส นิยามคมนาย นตฺถิ โพชฺฌงฺคา โน วต เร วตฺตพฺเพ อนิยตสฺส นิยามคมนาย อตฺถิ ญาณนฺติ ฯ

ส. บุคคลผู้ไม่แน่นอนไม่มีสติปัฏฐาน ฯลฯ โพชฌงค์ เพื่อไปสู่ทางอันแน่นอน หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. หากว่า บุคคลผู้ไม่แน่นอน ไม่มีโพชฌงค์เพื่อไปสู่ทางอันแน่นอน ก็

ต้องไม่กล่าวว่า บุคคลผู้ไม่แน่นอนมีญาณเพื่อไปสู่ทางอันแน่นอน

อนิยตสฺส นิยามคมนาย อตฺถิ ญาณนฺติ ฯ อามนฺตา ฯ โคตฺรภุโน ปุคฺคลสฺส โสตาปตฺติมคฺเค ญาณํ อตฺถีติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ

ส. บุคคลผู้ไม่แน่นอนมีญาณเพื่อไปสู่ทางอันแน่นอน หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. โคตรภูบุคคลมีญาณในโสดาปัตติมรรค หรือ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

โสตาปตฺติผลสจฺฉิกิริยาย ปฏิปนฺนสฺส ปุคฺคลสฺส โสตาปตฺติผเล ญาณํ อตฺถีติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ สกทาคามิผลสจฺฉิกิริยาย ฯเปฯ อนาคามิผลสจฺฉิกิริยาย ฯเปฯ อรหตฺตสจฺฉิกิริยาย ปฏิปนฺนสฺส ปุคฺคลสฺส อรหตฺเต ญาณํ อตฺถีติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ

ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งโสดาปัตติผล มีญาณในโสดาปัตติผลหรือ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

ส. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งสกทาคามิผล ฯลฯ เพื่อทำให้แจ้งซึ่ง

อนาคามิผล ฯลฯ เพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัตผล มีญาณในอรหัตผล หรือ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

น วตฺตพฺพํ อนิยตสฺส นิยามคมนาย อตฺถิ ญาณนฺติ ฯ อามนฺตา ฯ นนุ ภควา ชานาติ อยํ ปุคฺคโล สมฺมตฺตนิยามํ โอกฺกมิสฺสติ ภพฺโพ อยํ ปุคฺคโล ธมฺมํ อภิสเมตุนฺติ ฯ อามนฺตา ฯ หญฺจิ ภควา ชานาติ อยํ ปุคฺคโล สมฺมตฺตนิยามํ โอกฺกมิสฺสติ ภพฺโพ อยํ ปุคฺคโล ธมฺมํ อภิสฺเมตุํ เตน วต เร วตฺตพฺเพ อนิยตสฺส นิยามคมนาย อตฺถิ ญาณนฺติ ฯ

นิยามกถา ฯ

ป. ไม่พึงกล่าวว่า บุคคลผู้ไม่แน่นอนมีญาณเพื่อไปสู่ทางอันไม่แน่นอน หรือ?

ส. ถูกแล้ว

ป. พระผู้มีพระภาคทรงทราบได้ว่า บุคคลนี้จักก้าวลงสู่ทางอันแน่นอนเพื่อ

ความชอบ บุคคลนี้เป็นผู้ควรเพื่อจะตรัสรู้ธรรมนี้ มิใช่หรือ?

ส. ถูกแล้ว

ป. หากว่า พระผู้มีพระภาคทรงทราบได้ว่า บุคคลนี้จักก้าวลงสู่ทางอัน

แน่นอนเพื่อความชอบ บุคคลนี้เป็นผู้ควรเพื่อจะตรัสรู้ธรรม ด้วยเหตุนั้นนะท่านจึงต้องกล่าวว่า บุคคลผู้ไม่แน่นอนมีญาณเพื่อไปสู่ทางอันแน่นอน

นิยามกถา จบ