กุสลจิตตปฏิลาภกถา เล่ม ๓๗

*กปฺปฏฺโฐ กุสลํ จิตฺตํ น ปฏิลเภยฺยาติ? อามนฺตา. กปฺปฏฺโฐ ทานํ ทเทยฺยาติ? อามนฺตา. หญฺจิ กปฺปฏฺโฐ ทานํ ทเทยฺย, โน จ วต เร วตฺตพฺเพ “กปฺปฏฺโฐ กุสลํ จิตฺตํ น ปฏิลเภยฺยา”ติ.

*กปฺปฏฺโฐ กุสลํ จิตฺตํ น ปฏิลเภยฺยาติ? อามนฺตา. กปฺปฏฺโฐ จีวรํ ทเทยฺย ฯเปฯ ปิณฺฑปาตํ ทเทยฺย ฯเปฯ เสนาสนํ ทเทยฺย ฯเปฯ คิลานปจฺจยเภสชฺชปริกฺขารํ ทเทยฺย ฯเปฯ ขาทนียํ ทเทยฺย ฯเปฯ โภชนียํ ทเทยฺย ฯเปฯ ปานียํ ทเทยฺย ฯเปฯ เจติยํ วนฺเทยฺย ฯเปฯ เจติเย มาลํ อาโรเปยฺย ฯเปฯ คนฺธํ อาโรเปยฺย ฯเปฯ วิเลปนํ อาโรเปยฺย ฯเปฯ เจติยํ อภิทกฺขิณํ (๑) กเรยฺยาติ? อามนฺตา. หญฺจิ กปฺปฏฺโฐ เจติยํ อภิทกฺขิณํ กเรยฺย, โน จ วต เร วตฺตพฺเพ “กปฺปฏฺโฐ กุสลํ จิตฺตํ น ปฏิลเภยฺยา”ติ ฯเปฯ

สก. บุคคลผู้กัปปัฏฐะไม่พึงได้จิตที่เป็นกุศลใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. บุคคลผู้กัปปัฏฐะพึงให้ทานใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. หากบุคคลผู้กัปปัฏฐะพึงให้ทาน ท่านก็ไม่ควรยอมรับว่า “บุคคลผู้ กัปปัฏฐะไม่พึงได้จิตที่เป็นกุศล”

สก. บุคคลผู้กัปปัฏฐะไม่พึงได้จิตที่เป็นกุศลใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. บุคคลผู้กัปปัฏฐะพึงถวายจีวร ฯลฯ บิณฑบาต ฯลฯ เสนาสนะ ฯลฯ คิลานปัจจัยเภสัชบริขาร ฯลฯ ของขบเคี้ยว ฯลฯ ของบริโภค ฯลฯ น้ำดื่ม ฯลฯ พึงไหว้พระเจดีย์ ฯลฯ ยกดอกไม้ ฯลฯ ของหอม ฯลฯ เครื่องลูบไล้บูชาพระเจดีย์ ฯลฯ ทำประทักษิณพระเจดีย์ใช่ไหมปร. ใช่

สก. หากบุคคลผู้กัปปัฏฐะพึงทำประทักษิณพระเจดีย์ ท่านก็ไม่ควรยอมรับ ว่า “บุคคลผู้กัปปัฏฐะไม่พึงได้จิตที่เป็นกุศล ฯลฯ”

*กปฺปฏฺโฐ กุสลํ จิตฺตํ ปฏิลเภยฺยาติ? อามนฺตา. ตโต วุฏฺฐานํ กุสลํ จิตฺตํ ปฏิลเภยฺยาติ? อามนฺตา. รูปาวจรํ ฯเปฯ อรูปาวจรํ ฯเปฯ โลกุตฺตรํ กุสลํ จิตฺตํ ปฏิลเภยฺยาติ? น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ กุสลปฏิลาภกถา นิฏฺฐิตา.

ปร. บุคคลผู้กัปปัฏฐะพึงได้จิตที่เป็นกุศลใช่ไหม

สก. ใช่

ปร. บุคคลผู้กัปปัฏฐะพึงได้จิตที่เป็นกุศลเป็นเหตุออกจากจิตที่เป็นอกุศลนั้น ใช่ไหมสก. ใช่

ปร. พึงได้จิตที่เป็นกุศลที่เป็นรูปาวจร ฯลฯ อรูปารจร ฯลฯ โลกุตตระใช่ไหมสก. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

กุสลปฏิลาภกถา จบ