๖. อัจฉราสูตร เล่ม ๑๕

๕. อโนมิยสูตร

ว่าด้วยพระเกียรติคุณของพระพุทธเจ้า

{๑๔๒} [๔๕] เทวดากราบทูลว่า

ท่านทั้งหลายเชิญดูพระพุทธเจ้าพระองค์นั้น ผู้มีพระนามไม่ต่ำต้อย ผู้ทรงเห็นประโยชน์อันละเอียดอ่อน ผู้ประทานปัญญา ไม่ทรงติดข้องอยู่ในอาลัยคือกาม ผู้ตรัสรู้ธรรมทุกอย่าง ทรงมีพระปรีชา ดำเนินไปในทางอันประเสริฐ ทรงแสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่

๖. อัจฉราสูตร

ว่าด้วยยานพาหนะไปพระนิพพาน

{๑๔๓} [๔๖] เทวดาทูลถามว่า

ป่าชัฏชื่อว่าโมหนะ อันหมู่นางเทพอัปสรประโคมแล้ว มีหมู่ปีศาจสิงอยู่ ทำไฉนจึงจะหนีไปได้{๑๔๔} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า

ทางนั้นชื่อว่าเป็นทางตรง ทิศนั้นชื่อว่าไม่มีภัย รถชื่อว่าไม่ส่งเสียงดัง ประกอบด้วยล้อคือธรรมหิริเป็นลูกกรงของรถนั้น สติเป็นเครื่องหุ้มของรถนั้น ธรรมมีสัมมาทิฏฐินำหน้าเรากล่าวว่าเป็นนายสารถี

ยานชนิดนี้มีอยู่แก่ผู้ใด จะเป็นหญิงหรือชายก็ตาม ผู้นั้นย่อมถึงนิพพานได้ทีเดียวด้วยยานนี้

๗. วนโรปสูตร

ว่าด้วยการปลูกป่า

{๑๔๕} [๔๗] เทวดาทูลถามว่า

บุญย่อมเจริญทั้งกลางวันและกลางคืนในกาลทุกเมื่อ แก่ชนพวกไหน ชนพวกไหนเล่าตั้งอยูในธรรมและสมบูรณ์ ด้วยศีลแล้วย่อมไปสู่สวรรค์{๑๔๖} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า

ชนเหล่าใดปลูกสวนไม้ดอกไม้ผล ปลูกต้นไม้ให้ร่มเงา สร้างสะพาน สระน้ำ บ่อน้ำ และที่พักอาศัยให้เป็นทาน บุญย่อมเจริญแก่ชนเหล่านั้นทั้งกลางวันและกลางคืนในกาลทุกเมื่อ ชนเหล่านั้นชื่อว่าตั้งอยู่ในธรรมสมบูรณ์ด้วยศีล ย่อมไปสู่สวรรค์

๘. เชตวนสูตร

ว่าด้วยสัตว์บริสุทธิ์ด้วยคุณธรรม ๕ ประการ

{๑๔๗} [๔๘] เทวดากราบทูลว่า

พระเชตวันนี้เป็นที่เกื้อกูล ที่หมู่สงฆ์อยู่อาศัยกัน องค์พระธรรมราชาก็ประทับอยู่ เป็นที่เกิดปีติแก่ข้าพระองค์