arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · ฆัตวาวรรค

๙. ปาเถยยสูตร เล่ม ๑๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๑๕–๒๑๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๑ ในฆัตวาวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต ฆัตวาวรรค ปาเถยยสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๕ หน้า ๘๑–๘๑

หน้า ๘๑

{๒๑๔} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า

คนเราไม่ควรให้ตน ไม่ควรสละตน ควรปล่อยแต่วาจาที่ดีงาม แต่ไม่ควรปล่อยวาจาที่ชั่ว

๙. ปาเถยยสูตร

ว่าด้วยเทวดาถามปัญหา ๕ ข้อ

{๒๑๕} [๗๙] เทวดาทูลถามว่า

อะไรหนอรวบรวมไว้ซึ่งเสบียง อะไรหนอเป็นที่นอนเนื่องแห่งโภคทรัพย์ทั้งหลาย อะไรหนอฉุดคร่านรชนไป อะไรหนอละได้ยากในโลก สัตว์เป็นอันมากติดอยู่ในอะไร เหมือนนกติดบ่วง{๒๑๖} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า

ศรัทธาย่อมรวบรวมไว้ซึ่งเสบียง สิริคือมิ่งขวัญเป็นที่นอนเนื่องแห่งโภคทรัพย์ทั้งหลาย ความอยากย่อมฉุดคร่านรชนไป ความอยากละได้ยากในโลก สัตว์เป็นอันมากติดอยู่ในความอยากเหมือนนกติดบ่วงฉะนั้น

๑๐. ปัชโชตสูตร

ว่าด้วยเทวดาถามปัญหา ๖ ข้อ

{๒๑๗} [๘๐] เทวดาทูลถามว่า

อะไรหนอเป็นแสงสว่างในโลก อะไรหนอเป็นธรรมเครื่องตื่นอยู่ในโลก อะไรหนอเป็นสหายในการทำงานของผู้เป็นอยู่ด้วยการงาน อะไรหนอเป็นเครื่องสืบต่อชีวิต

จบ ๙. ปาเถยยสูตร