๑. อุรคสูตร เล่ม ๒๕

ภิกษุผู้กำจัดความโกรธที่เกิดขึ้นได้

เหมือนหมองูกำจัดพิษงูที่แผ่ซ่านไปด้วยยากำจัดพิษ

ชื่อว่าละฝั่งในได้ ดุจงูลอกคราบทิ้งไป ฉะนั้น

ภิกษุผู้ตัดราคะ พร้อมทั้งอนุสัยกิเลสได้ทั้งหมด

เหมือนคนลงไปตัดดอกปทุมที่งอกขึ้นในสระจนหมดสิ้น

ชื่อว่าละฝั่งในได้ ดุจงูลอกคราบทิ้งไป ฉะนั้น

ภิกษุตัดตัณหาที่ท่วมทับสัตว์โลก เป็นไปรวดเร็ว

ให้เหือดแห้งไปทีละน้อย ๆ จนหมดสิ้น

ชื่อว่าละฝั่งในได้ ดุจงูลอกคราบทิ้งไป ฉะนั้น

ภิกษุผู้กำจัดมานะได้หมดสิ้น

เหมือนห้วงน้ำใหญ่พัดสะพานไม้อ้อที่อ่อนกำลังให้ทะลายไปหมดสิ้น

ชื่อว่าละฝั่งในได้ ดุจงูลอกคราบทิ้งไป ฉะนั้น

ภิกษุผู้ใช้ปัญญาค้นคว้าอยู่

ไม่พบแก่นสารในภพทั้งหลาย

เหมือนพราหมณ์ค้นหาดอกมะเดื่อบนต้นไม่พบ ฉะนั้น

ชื่อว่าละฝั่งในได้ ดุจงูลอกคราบทิ้งไป ฉะนั้น

ภิกษุผู้ไม่มีกิเลสกำเริบภายในจิต

และล่วงพ้นความเจริญและความเสื่อมมีประการต่าง ๆ ได้

ชื่อว่าละฝั่งในได้ ดุจงูลอกคราบทิ้งไป ฉะนั้น

ภิกษุผู้ระงับวิตกทั้งหลายได้

กำหนดวิตกทุกอย่างที่เกิดขึ้นภายในตนได้ด้วยดี

ชื่อว่าละฝั่งในได้ ดุจงูลอกคราบทิ้งไป ฉะนั้น

ภิกษุผู้ไม่ทำความเพียรตึงเกินไป ไม่หย่อนเกินไป

ล่วงพ้นปปัญจธรรม ได้ทั้งหมด

ชื่อว่าละฝั่งในได้ ดุจงูลอกคราบทิ้งไป ฉะนั้น

ภิกษุผู้ไม่ทำความเพียรตึงเกินไป ไม่หย่อนเกินไป

รู้สิ่งทั้งหมด ในโลกว่า มีภาวะผันแปร

ชื่อว่าละฝั่งในได้ ดุจงูลอกคราบทิ้งไป ฉะนั้น

ภิกษุผู้ไม่ทำความเพียรตึงเกินไป ไม่หย่อนเกินไป

รู้สิ่งทั้งหมดในโลกว่า มีภาวะผันแปร เป็นผู้ปราศจากโลภะ

ชื่อว่าละฝั่งในได้ ดุจงูลอกคราบทิ้งไป ฉะนั้น

ภิกษุผู้ไม่ทำความเพียรตึงเกินไป ไม่หย่อนเกินไป

รู้สิ่งทั้งหมดในโลกว่า มีภาวะผันแปร เป็นผู้ปราศจากราคะ

ชื่อว่าละฝั่งในได้ ดุจงูลอกคราบทิ้งไป ฉะนั้น

ภิกษุผู้ไม่ทำความเพียรตึงเกินไป ไม่หย่อนเกินไป

รู้สิ่งทั้งหมดในโลกว่า มีภาวะผันแปร เป็นผู้ปราศจากโทสะ

ชื่อว่าละฝั่งในได้ ดุจงูลอกคราบทิ้งไป ฉะนั้น

ภิกษุผู้ไม่ทำความเพียรตึงเกินไป ไม่หย่อนเกินไป

รู้สิ่งทั้งหมดในโลกว่า มีภาวะผันแปร เป็นผู้ปราศจากโมหะ

ชื่อว่าละฝั่งในได้ ดุจงูลอกคราบทิ้งไป ฉะนั้น

ภิกษุผู้ไม่มีอนุสัยกิเลส ใด ๆ

และถอนรากอกุศลธรรม ได้หมดสิ้น

ชื่อว่าละฝั่งในได้ ดุจงูลอกคราบทิ้งไป ฉะนั้น

ภิกษุผู้ไม่มีกิเลสที่เกิดจากความกระวนกระวายใด ๆ

อันเป็นปัจจัยเพื่อมาสู่ฝั่งใน

ชื่อว่าละฝั่งในได้ ดุจงูลอกคราบทิ้งไป ฉะนั้น

ภิกษุผู้ไม่มีกิเลสที่เกิดจากตัณหานุสัยดุจป่าใด ๆ

ซึ่งเป็นเหตุกำหนดความผูกพันไว้ในภพ

ชื่อว่าละฝั่งในได้ ดุจงูลอกคราบทิ้งไป ฉะนั้น

ภิกษุผู้ละนิวรณ์ ๕ ได้

ข้ามพ้นความสงสัยได้แล้ว ปราศจากกิเลสเพียงดังลูกศร

ชื่อว่าละฝั่งในได้ ดุจงูลอกคราบทิ้งไป ฉะนั้น

อุรคสูตรที่ ๑ จบ